dionusos
Δημοσιεύσεις: 1
Εγγραφή: 03 Σεπ 2003, 18:29
Τοποθεσία: Piraias - Greece

06 Μάιος 2006, 22:43

Ήμουνα 7 ετών στη πρώτη δημοτικού, όταν η δασκάλα μου η κυρία ¶λικη, μας έμαθε το «όμικρον» «Είναι ένα κουλουράκι» μας είπε…» Στη συνεχεία μας το σχεδίασε στο πίνακα πολλές φορές και κάθε φορά, έδινε στο ίδιο σχήμα ένα διαφορετικό όνομα (μπάλα, μικρός ήλιος, ρόδα, δαχτυλίδι), αποφεύγοντας λέξεις μη «περιγραφικές» όπως «κύκλος».

Μετά θυμάμαι, πήγαινε δίπλα σε κάθε παιδάκι και «πιάνοντας του το χεράκι», το βοηθούσε να σχεδιάσει το όμικρον Όταν τελείωσε με όλα τα παιδάκια, μας ζήτησε να ζωγραφίσουμε όλοι σε ένα φύλλο, «πολλά κουλουράκια». Αφού τέλος επαλήθευσε, - πηγαίνοντας από θρανίο σε θρανίο - , ότι όλα τα παιδάκια μπορούσαν να σχεδιάσουν το όμικρον, μας έδωσε, εργασία για το σπίτι. «2 σελίδες τετραδίου γεμάτες με όμικρον, για αύριο» μας είπε...

Την επόμενη μέρα όταν γύρισα σπίτι μου, έδειξα με υπερηφάνεια στη μαμά μου, το «10 με τόνο» που μου είχε βάλει η δασκάλα στη πρώτη γραπτή εργασία της ζωή μου.
Τις επόμενες μέρες, η κυρία ¶λικη ακολούθησε την ίδια τακτική. Σειρά είχε το «γιώτα» που ήτανε «το ανάποδο μπαστουνάκι» , στη συνεχεία το «άλφα», που ήτανε το «κουλουράκι» και δίπλα του κολλημένο το ανάποδο «μπαστουνάκι», για να φτάσουμε αργότερα συστηματικά, δομημένα και επιστημονικά στην ανάγνωση των πρώτων μου λέξεων , «Μαμά» «Λόλα» «Γάλα».

Το περίεργο μάλιστα ήτανε ότι όχι μόνο εγώ αλλά και όλα τα άλλα παιδάκια ρουφούσαμε τη γνώση που μας πρόσφερε απλόχερα η κυρία Αλίκη , χωρίς να νοιώθουμε καταναγκασμό και πίεση, αντιθέτως μάλιστα, πηγαίναμε με χαρά στο σχολείο γιατί ΜΑΘΑΙΝΑΜΕ πράγματα, ΠΑΙΖΟΝΤΑΣ.

Η μεθοδολογία της με «στιγμάτισε» από τότε και την ακολουθώ έως σήμερα. Απλοϊκό και κατανοητό θεωρητικό υπόβαθρο και εφαρμογή αυτής της θεωρίας στη πράξη, με πολλές επαναλήψεις και πολλές ασκήσεις, ήταν, είναι και θα είναι , (για μένα), η καλύτερη μέθοδος, για να κάνω τη γνώση κτήμα μου.
Αυτή η αφομοίωση της γνώσης, μέσα από την συχνή εφαρμογή, θα μετουσιωθεί σε εμπειρία, η οποία με τη σειρά της θα αυτοματοποιηθεί, και θα καταστεί δραστηριότητα τελείως «ΜΗΧΑΝΙΚΗ». (βλέπε οδήγηση)

Τη πρώτη φορά που οδήγησα αυτοκίνητο, - χωρίς να έχω δίπλα μου τον δάσκαλο - και παρόλο που τυπικά ήμουνα νόμιμος, - με την έννοια ότι είχα δίπλωμα οδήγησης - , είχα τεράστιο άγχος μη τρακάρω, ή ακόμη χειροτέρα μη σκοτώσω κανένα πεζό. Όλες μου οι αισθήσεις σε συναγερμό...

Σφιγμένος πάνω στο τιμόνι, με πολύ άγχος, με ανεβασμένους τους καρδιακούς παλμούς, με χέρια ιδρωμένα, προσπαθούσα να δαμάσω το «τέρας» που κρατούσα στα χέρια μου και το οποίο μούγκριζε , φωνάζοντας μου επί ματαίω, «να του αλλάξω ταχύτητα».

Και όλα αυτά διαδραματιζόντουσαν με κρατική πιστοποίηση , σφραγίδα και υπογραφή πάνω στο δίπλωμα οδήγησης, ότι είχα θεωρηθεί «ικανός» να οδηγήσω αυτοκίνητο.

Εγώ όχι μόνο δεν συμμεριζόμουν τη κρατική πιστοποίηση, αλλά αντιθέτως, έβλεπα τους πεζούς να διασχίζουν τον δρόμο και αναρωτιόμουν αν είχαν κάνει τη διαθήκη τους...

Όμως λίγες μέρες μετά, τα πράγματα βελτιώθηκαν αισθητά ... Αν εξαιρέσουμε το γεγονός ότι η μηχανή του αυτοκινήτου βούιζε λίγο παραπάνω από το κανονικό, - σε κάθε αλλαγή ταχύτητας , - οι φόβοι μου περί «ανθρωποκτονίας εξ" αμελείας», είχαν σχεδόν εξαφανιστεί.
Ένα μήνα αργότερα, οδηγούσα κρατώντας το τιμόνι με το ένα χέρι...

Σήμερα - αρκετά χρόνια αργότερα - αναρωτιέμαι, πως είναι δυνατόν (διαθέτοντας μόνο 2 χέρια) ;

να κρατάω το τιμόνι, , ν" αλλάζω σταθμό στο ραδιόφωνο , να μιλάω στο κινητό, να πατάω φρένο, να πατάω συμπλέκτη, ν" αλλάζω ταχύτητα, να ακούω τις ειδήσεις από το ραδιόφωνο, να ελέγχω τα πάντα γύρω μου, όπως το δρόμο, το κόκκινο φανάρι, τους καθρέπτες, την απόσταση από το προπορευμένο αυτοκίνητο και κάποιες φορές μάλιστα, να προσπερνάω και το μπροστινό αυτοκίνητο.

Με λίγα λόγια, όλες οι ψυχοκινητικές και νοητικές λειτουργίες σε εγρήγορση και το σπουδαιότερο απ όλα ότι,

ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΤΕΛΕΙΩΣ ΜΗΧΑΝΙΚΑ !!!

Αντίθετα όταν πρωτοξεκίνησα την καριέρα μου στο χρηματιστήριο, ένοιωθα μεγάλη αυτοπεποίθηση και σιγουριά. Είχα ακούσει διάφορες ιστορίες περί οικονομικής καταστροφής επενδυτών, αλλά πίστευα ότι ένας άνθρωπος με στοιχειώδη μόρφωση και λογική, δεν θα επέτρεπε ποτέ στον ευατό του να χάσει σημαντικά ποσά.

¶ρα την ικανότητα για κέρδη , την θεωρούσα δεδομένη και τη γνώση της χρηματαγοράς αυτονόητη. Πίστευα δηλαδή ότι θα ήταν όπως και με την ικανότητα οδήγησης.

Με κάποιες βασικές γνώσεις για το γνωστικό αντικείμενο και πολύ πρακτική, θα αποκτούσα τον «αέρα» της αγοράς.

Πλάνη οικτρά...

Μετά από τα πρώτα απανωτά χαστούκια και πληρώνοντας δυσβάστακτα «δίδακτρα» για την τότε οικονομική μου κατάσταση, άρχισα να ψάχνω απελπισμένα κάποιον που θα με μυούσε στα μυστικά της κερδοσκοπίας.

Απευθύνθηκα σε διάφορους «γκουρού», υπαλλήλων χρηματιστηριακών εταιρειών, διάφορους «γνώστες της αγοράς», γράφτηκα συνδρομητής σε διάφορα sites για να παίρνω "επιτυχημένες προβλέψεις εισόδου", παρακολούθησα πολλά σεμινάρια, (άλλα live, άλλα μέσω διαδυκτίου), διάβασα πολλά βιβλία , αλλά επί ματαίω...

«Συσσώρευση ζημιών» και όχι μόνο σε οικονομικό επίπεδο αλλά και σε άλλους τομείς. Οικογενειακό, επαγγελματικό, προσωπικό, ψυχολογικό ...

Είχα φτάσει σε αδιέξοδο...

Πρώτη φορά στη ζωή μου ερχόμουν σε επαφή με κάτι που φαινομενικά έμοιαζε τόσο απλό , αλλά στη πράξη ένοιωθα αυτό που πολύ παραστατικά περιγράφει (από το 1688 παρακαλώ...), ο παρακάτω συγγραφέας.

«Όποιος μπει μια φορά στο μαγικό κύκλο του χρηματιστηρίου, βρίσκεται σε μια αιώνια αναταραχή και εγκαθίσταται σε μια φυλακή που το κλειδί της βρίσκεται στα βάθη του ωκεανού και τα κάγκελα της δεν θα ανοίξουν ποτέ»

Penso de la Vega (1688) Confusion de la Confusiones

Κάποια στιγμή όμως και φανατικός λάτρης της μεθόδου «δοκιμή - αποτέλεσμα» και μην θέλοντας να παραδεχτώ ότι «τα κάγκελα της φυλακής μου δεν θα ανοίξουν ποτέ», αποφάσισα να δοκιμάσω κάτι απλό.

Να προσπαθήσω να βρω το κλειδί της φυλακής μου, ακολουθώντας μια καινούργια προσέγγιση . Να σβήσω όλες τις γνώσεις που είχα πάρει μέχρι εκείνη τη στιγμή και να ξανά ξεκινήσω από την αρχή, με τη δοκιμασμένη μέθοδο της κυρίας Αλίκης, που αυθαίρετα την ονόμασα «ΜΑΜΑ, ΛΟΛΑ, ΓΑΛΑ».

Σίγουρα μέχρι σήμερα, - και φανατικός οπαδός αυτής της μεθόδου - δεν κατόρθωσα να ανοίξω όλες της επενδυτικές «κλειδαριές» της φυλακής μου, αλλά νοιώθω ότι σε κάποιο ποσοστό , έχω αποκτήσει τον αέρα της αγοράς, που μου επιτρέπει να λειτουργώ μηχανικά «κρατώντας το τιμόνι με το ένα χέρι και αλλάζοντας ταχύτητα με το άλλο»

Ατενίζοντας θετικά το μέλλον, ελπίζω ότι θα έρθει η στιγμή που θα μπορώ «ν" αλλάζω σταθμό στο ραδιόφωνο για να ακούσω τις ειδήσεις» ΟΔΗΓΩΝΤΑΣ, χωρίς να προκαλέσω ΑΤΥΧΗΜΑ...

Διονύσης

Υ.Γ Η παραπάνω ιστορία θα μπορούσε να ήταν και αληθινή ...

Admin
Site Admin
Δημοσιεύσεις: 14
Εγγραφή: 06 Μαρ 2003, 06:17
Τοποθεσία: Αθήνα
Επικοινωνία: Ιστοσελίδα

07 Μάιος 2006, 00:08

[quote0]

Αγαπητέ Διονύση

Η ιστορία είναι πραγματικά πολύ όμορφη, διδακτική και με χιούμορ.
Γι αυτό θα σε παρακαλέσω να την ποστάρεις πάλι γράφοντας εσύ τον τίτλο, χωρίς να τον κάνεις copy,για να φύγουν τα "ιερογλυφικά"r

Αφού την ποστάρεις πάλι κάνε delete την παλιά.
Αν δεν μπορείς εσύ θα την σβήσω εγώ.

Φιλικά
Χαράλαμπος Εγγλέζος
Πρόεδρος του ΣΕΔ


[/quote0]

Admin
Site Admin
Δημοσιεύσεις: 14
Εγγραφή: 06 Μαρ 2003, 06:17
Τοποθεσία: Αθήνα
Επικοινωνία: Ιστοσελίδα

07 Μάιος 2006, 00:09

[quote0]
A45 Wrote:

Κατά την ταπεινή μου γνώμη,ένα απο τα καλύτερα κείμενα που έχω διαβάσει ποτέ...
Διονύση,υποψιάζομαι ότι θα είχες υψηλό βαθμό στην έκθεση......Γλαφυρή αφήγηση,λόγος που ρέει αβίαστα,κερδίζει τον αναγνώστη απο την πρώτη σχεδόν φράση....μπράβο!

Υ.Γ. Επειδή και εγώ έχω παρακολουθήσει πολλά σεμινάρια είτε απο dvd,είτε μέσω διαδικτύου,μπορώ να πώ ότι το μόνο που πλησιάζει κάπως την μοναδική μέθοδο της "κυρίας Αλίκης" είναι αυτό του Bill Williams.Ανεξάρτητα απο την αποτελεσματικότητα η μη της μεθόδου,είναι το μόνο σεμινάριο που σε κανένα σημείο δεν σου δίνει την αίσθηση ότι ο παρουσιαστής πάει να σε καροιδέψει η να σου κρύψει κάτι.Οτι το σεμινάριο είναι το πρώτο βήμα για να σου πουλήσει κάτι άλλο μετά.

Εχω την εντύπωση ότι ανάλογης ποιότητος είναι και τα σεμινάρια της Pristine,αλλά δεν εχω ολοκληρωμένη εικόνα.

Δυστυχώς στην Ελλάδα δεν μπορούμε να έχουμε σεμινάρια δια ζώσης,διότι η αγορά μας είναι τόσο μικρή που δεν συμφέρει κανέναν εμπορικά να οργανώσει κάτι τέτοιο..... [/quote0]

Admin
Site Admin
Δημοσιεύσεις: 14
Εγγραφή: 06 Μαρ 2003, 06:17
Τοποθεσία: Αθήνα
Επικοινωνία: Ιστοσελίδα

07 Μάιος 2006, 00:10

[quote0]Αγαπητέ Πρόεδρε,

Σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια και σεβόμενος την παρατήρηση σου περί αλλαγής του υπότιτλου, τη «ποστάρω» εκ νέου με καινούργιο υπότιτλο.

Φιλικά

Διονύσης [/quote0]

Admin
Site Admin
Δημοσιεύσεις: 14
Εγγραφή: 06 Μαρ 2003, 06:17
Τοποθεσία: Αθήνα
Επικοινωνία: Ιστοσελίδα

07 Μάιος 2006, 00:12

[quote0]Φίλε Αντρέα γεια σου,

σ" ευχαριστώ πάρα πολύ για τα θετικά σου σχόλια.

Ευελπιστώ ότι όταν κάποια στιγμή συναντηθούμε, θα έχω την ευκαιρία και τη χαρά να ανταλλάξω μαζί σου διάφορες απόψεις, οι οποίες σίγουρα θα μου φανούν πολύ χρήσιμες για τον εμπλουτισμό των επενδυτικών μου γνώσεων.

Μέχρι τότε, σου εύχομαι να περνάς πάντα καλά.

Φιλικά.

Διονύσης
[/quote0]

Επιστροφή στο

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης