ENGLEZOS
Site Admin
Δημοσιεύσεις: 1855
Εγγραφή: 26 Φεβ 2002, 03:00

27 Δεκ 2006, 01:44

Το «ενοχλητικό» πολιτικό θάρρος του Τζον Λένον

Του Jon Wiener*/ The Guardian

Οταν οι Dixie Chicks είπαν στη διάρκεια μιας συναυλίας στο Λονδίνο «Ντρεπόμαστε που ο πρόεδρος των ΗΠΑ είναι από το Τέξας», προκάλεσαν πολιτική θύελλα στις ΗΠΑ, που θύμιζε τη μεταχείριση που υπέστη ο Τζον Λένον πριν από τριάντα χρόνια. Εκείνες μιλούσαν για τον πόλεμο του Ιράκ, ενώ ο Λένον έκανε εκστρατεία εναντίον του πολέμου στο Βιετνάμ.

Οι τρεις καλλιτέχνιδες από το Τέξας που αποτελούν το συγκρότημα Dixie Chicks υπέστησαν τις πρώτες επιθέσεις από δεξιούς ραδιοφωνικούς σταθμούς. Ακολούθησε μποϊκοτάζ των δίσκων και των συναυλιών τους και τελικά η τραγουδίστρια του γκρουπ, η Νάταλι Μέινς, αναγκάστηκε να ζητήσει δημοσίως συγγνώμη.

Αυτά που συνέβησαν στον Τζον Λένον ήταν, βεβαίως, χειρότερα. Το σημείο καμπής για τους Μπιτλς ήρθε με την περιοδεία τους στις ΗΠΑ, το 1966, όταν για πρώτη φορά επέκριναν δημοσίως τον πόλεμο στο Βιετνάμ. Καθώς η δεκαετία τελείωνε, ο Λένον έγινε στόχος όλο και πιο επιθετικής γελοιοποίησης από τα αμερικανικά ΜΜΕ, ιδιαίτερα όταν άρχισε να πειραματίζεται με νέες μορφές πολιτικής διαμαρτυρίας - όπως όταν αφιέρωσε στην ειρήνη τη σελήνη του μέλιτος με τη Γιόκο Ονο («bed-in for peace»).

Τα επόμενα δυο-τρία χρόνια η εχθρότητα του κατεστημένου έγινε ακόμα πιο αιχμηρή και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού, καθώς ο πρώην Μπιτλ έγινε πιο ριζοσπαστικός πολιτικά και συνεργάστηκε με τον Ταρίκ Αλί (εκδότη τότε του μαρξιστικού περιοδικού Red Mole). Το 1971, ο Λένον συμμετείχε σε μια πορεία στο Λονδίνο εναντίον των φυλακίσεων χωρίς δίκη στη Βόρεια Ιρλανδία, ενώ βοήθησε και στη συγκέντρωση χρημάτων για την υπόθεση της ιρλανδικής ανεξαρτησίας. Οταν έφυγε για τη Νέα Υόρκη εκείνο το φθινόπωρο, τα μαχαίρια είχαν ήδη βγει.

Στα τέλη της δεκαετίας του 60, ο Λένον είχε συλληφθεί για κατοχή κάνναβης. Ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι του την είχε «φυτέψει» η αστυνομία. Μέσα σε λίγους μήνες αφότου δραστηριοποιήθηκε στο αντιπολεμικό κίνημα των ΗΠΑ και επιτέθηκε στον πρόεδρο Νίξον, η αμερικανική κυβέρνηση απάντησε βάζοντας μπρος διαδικασία απέλασης. Ο Νίξον ισχυρίστηκε ότι ο Λένον ήταν ανεπιθύμητος στις ΗΠΑ λόγω της καταδίκης του για κατοχή κάνναβης στο Λονδίνο, κανένας όμως δεν αμφέβαλε ότι η διαταγή απέλασης αποτελούσε προσπάθεια να φιμωθεί ως επικριτής του πολέμου και του προέδρου.

Η περίπτωση του Λένον δείχνει το τίμημα που μπορεί να πληρώσουν οι αστέρες όταν υιοθετούν «ενοχλητικές» πολιτικές θέσεις, ιδιαίτερα όταν έρχονται σε αντίθεση με αμερικανικούς πολέμους. Κάθε αστέρας χρειάζεται έναν «σκοπό», πρέπει όμως να είναι τέτοιος που να μην προσβάλλει τις δυνάμεις που βρίσκονται στην εξουσία - μπορεί να είναι οι νάρκες, η καταπολέμηση του έιτζ ή της πείνας στην Αφρική. Το παράδειγμα του Λένον είναι από τα σπάνια, όπως είναι και του Τσάρλι Τσάπλιν, ο οποίος διώχτηκε από τις ΗΠΑ όταν τον κατηγόρησαν ως «συνοδοιπόρο» των κομμουνιστών, στο απόγειο της μακαρθικής περιόδου.

Ψήφος κατά του πολέμου

Τι ακριβώς είχε κάνει ο Τζον Λένον; Δεν ήταν απλώς ότι τραγούδησε το Give Peace a Chance - ήταν το πώς και το πού το τραγούδησε· το 1972 ήταν χρονιά εκλογών, ο Νίξον έκανε εκστρατεία επανεκλογής και ο πόλεμος του Βιετνάμ ήταν το θέμα-κλειδί. Ο Λένον συζητούσε με ηγέτες του αντιπολεμικού κινήματος για να κάνει μια περιοδεία που θα συνδύαζε τη ροκ μουσική με την οργάνωση των πολιτών και την εγγραφή σε εκλογικούς καταλόγους. Ηταν η πρώτη χρονιά που θα ψήφιζαν όσοι είχαν κλείσει τα 18. Οι περισσότεροι νεαροί ψηφοφόροι ήταν, κατά τεκμήριο, εναντίον του πολέμου, αλλά ήταν επίσης γνωστό πως, από όλες τις ηλικιακές ομάδες, αυτοί ήταν οι λιγότερο πρόθυμοι να ψηφίσουν. Ο Λένον και οι φίλοι του ελπίζανε ότι θα μπορούσαν να κάνουν κάτι γι" αυτό. Ο Νίξον πληροφορήθηκε για τα σχέδια του πρώην «σκαθαριού», και η εντολή απέλασης ακολούθησε.

Η απειλή έφερε αποτέλεσμα. Οι δικηγόροι του Λένον τού είπαν να χαμηλώσει τους τόνους και η περιοδεία ματαιώθηκε. Ο Νίξον κέρδισε τις εκλογές και ο πόλεμος στο Βιετνάμ συνεχίστηκε για τρία ακόμα αιματοβαμμένα χρόνια. Ο Λένον πέρασε τα επόμενα δύο χρόνια αντιμέτωπος με μια εντολή να εγκαταλείψει τη χώρα εντός 60 ημερών, την οποία οι δικηγόροι του κατάφερναν κάθε φορά να την αναβάλουν.

Το θέμα εδώ είναι ότι ο Λένον θα μπορούσε να τα αποφύγει όλα αυτά. Δεν ήταν υποχρεωμένος να κάνει εκστρατεία εναντίον του Νίξον. Δεν πούλησε περισσότερους δίσκους εξαιτίας αυτών των ενεργειών του, ούτε τον βοήθησαν στην καριέρα του. Ηθελε όμως να χρησιμοποιήσει τη δύναμή του ως διάσημου αστεριού για να πετύχει κάτι που θα άξιζε τον κόπο. Και το μεγάλο ζήτημα εκείνων των ημερών ήταν ο πόλεμος του Βιετνάμ.

Από κάποιες απόψεις, ο Λένον ήταν αφελής. Οταν μετακόμισε στη Νέα Υόρκη, πίστεψε πως ερχόταν στη χώρα της ελευθερίας. Ελάχιστη ιδέα είχε για τη δύναμη του κράτους να καταπνίγει όσες φωνές θεωρούσε εχθρικές. Ο ισχυρισμός του πως το FBI τον παρακολουθούσε συστηματικά είχε απορριφθεί ως φαντασίωση εγωπαθούς, όμως οι 300 σελίδες των φακέλων του FBI, που δόθηκαν στη δημοσιότητα μετά τον θάνατό του, όταν έπαψαν να φέρουν τον χαρακτηρισμό του απόρρητου, δείχνουν πως είχε δίκιο. Το FBI κρατούσε κρυφά, μέχρι πριν από λίγες μέρες, ορισμένα έγγραφα με τη δικαιολογία ότι περιέχουν «πληροφορίες που άπτονται της εθνικής ασφαλείας και που δόθηκαν από ξένη κυβέρνηση». Τα έγγραφα αυτά, που επιτέλους δημοσιοποιήθηκαν, περιέχουν ως επί το πλείστον πληροφορίες για τις πολιτικές δραστηριότητες του Λένον στο Λονδίνο.

Το τίμημα

Ο Λένον ποτέ δεν ζήτησε συγγνώμη από τον Νίξον. Αγωνίστηκε για να ανατρέψει τη διαταγή απέλασης. Ομως, τη χρονιά μετά την επανεκλογή του Νίξον, ο Λένον πέρασε δύσκολες μέρες τόσο στην προσωπική του ζωή όσο και στη μουσική του σταδιοδρομία. Τελικά, ο Νίξον παραιτήθηκε ταπεινωμένος μετά το Γουότεργκεϊτ και ο Λένον παρέμεινε στις ΗΠΑ.

Επί 30 χρόνια υπέβοσκε η ιδέα για μια περιοδεία που θα συνδύαζε τη ροκ μουσική με την ψήφο στις εκλογές -μέχρι το 2004, όταν μια ομάδα ακτιβιστών μουσικών οργάνωσε μια μεγάλη «προεκλογική» περιοδεία στις ΗΠΑ, με τον ίδιο στόχο όπως το 1972-, την ψήφο για την πολιτική αλλαγή. Επικεφαλής της περιοδείας Vote For Change ήταν οι Dixie Chicks.

Για τους νέους του 1972, ήταν συναρπαστικό να βλέπουν τον Λένον να σηκώνει θαρραλέα το κεφάλι του απέναντι στον Νίξον. Αυτή η προθυμία του να διακινδυνεύσει την καριέρα του, και τη ζωή του, είναι ένας από τους λόγους που ο κόσμος τον θυμάται ακόμα και τον θαυμάζει.

* Ο Τζον Γουίνερ, ιστορικός στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας (UCLA), είναι συγγραφέας του βιβλίου «Gimme Some Truth: The John Lennon FBI Files» και πρωτοστάτησε στην εκστρατεία για να βγουν στη δημοσιότητα οι «απόρρητοι» φάκελοι του FBI για τον Λένον.

Πηγή:ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
Μπάμπης Εγγλέζος
http://babisenglezos.blogspot.com/

Gretsi
Δημοσιεύσεις: 94
Εγγραφή: 17 Αύγ 2003, 09:23
Τοποθεσία: Athens

27 Δεκ 2006, 19:04

Πολύ ενδιαφέρον το δημοσίευμα και τιμά την Καθημερινή, ότι αυτή το φιλοξενεί.
Σε σχέση με το σήμερα και τα εφήμερα αστεράκια που κάνουν δηλώσεις μόνο μετά από υπόδειξη του επικοινωνιακού τους επιτελείου και πάντα με στόχο την προώθηση ενός έργου που αύριο θα ξεχαστεί, υπάρχει μια πάρα πολύ μεγάλη διαφορά.

ENGLEZOS
Site Admin
Δημοσιεύσεις: 1855
Εγγραφή: 26 Φεβ 2002, 03:00

29 Δεκ 2006, 11:35

Αγαπητέ Γιάννη

Πολλοί διάβασαν αυτό το άρθρο, λίγοι όμως κατάλαβαν τον υπότιτλο "Strawberry Fields for ever"r

Τον παραθέτω λοιπόν:

Let me take you down
"cos I"m going to
Strawberry Fields
Nothing is real
and nothing to get hungabout
Strawberry Fields for ever

Living is easy with eyes closed
Misunderstanding all you see
It"s geting hard to be someone
But it all works out
it doesn"t matter much to me

Let me take you down
"cos I"m going to...
Strawberry Fields for ever

Ένα "μαγικό" τραγούδι του Lennon
από το "Magical Mystery Tour"
Μπάμπης Εγγλέζος
http://babisenglezos.blogspot.com/

ENGLEZOS
Site Admin
Δημοσιεύσεις: 1855
Εγγραφή: 26 Φεβ 2002, 03:00

09 Οκτ 2007, 01:56

Στις 9 Οκτωβρίου 1940 ο John Lennon γεννήθηκε στο Λίβερπουλ και ξεκίνησε το μικρό του ταξείδι στον κόσμο της μουσικής.

Το ταξείδι αυτό τελείωσε πρόωρα στις 8-12-1980, από τις σφαίρες ενός παρανοϊκού θαυμαστή.

Ο θρύλος του Lennon όμως θα υπάρχει για πάντα για να μας θυμίζει την φοβερή δεκαετία του 1960!!!

Οι στίχοι του Imagine είναι συγκλονιστικοί:

Imagine

Imagine there"s no heaven,
It"s easy if you try,
No h e l l below us,
Above us only sky,
Imagine all the people
living for today...

Imagine there"s no countries,
It is nΆt hard to do,
Nothing to kill or die for,
And no religion too,
Imagine all the people
living life in peace...
®
You may say I"m a dreamer,
but I"m not the only one,
I hope some day you"ll join us,
And the world will live as one.

Imagine no possesions,
I wonder if you can,
No need for greed or hunger,
Our brotherhood of man,
Imagine all the people
Sharing all the world...

Tο Imagine σε σχετική ψηφοφορία αναδείχθηκε σαν το σπουδαιότερο Rock τραγούδι του 20ου αιώνα.

Εμένα προσωπικά, όταν το ακούω μου θυμίζει έντονα το χτύπημα στους δίδυμους πύργους στη Ν.Υόρκη το 2001.
Σαν να γράφτηκε ειδικά για αυτό το γεγονός, 30 χρόνια πριν, (1971)!!!

Ας το ακούσουμε:
[url=http://www.sed.gr/library/Imagine.mp3]Imagine[/url]



Edited By ENGLEZOS on 1192276265
Μπάμπης Εγγλέζος
http://babisenglezos.blogspot.com/

ENGLEZOS
Site Admin
Δημοσιεύσεις: 1855
Εγγραφή: 26 Φεβ 2002, 03:00

11 Οκτ 2007, 11:44

Μιλήσαμε πριν από λίγο καιρό για το LP "Magical Mystery Tour"r

Ένα LP πολύ αμφιλεγόμενο και με πολλά μυστικά, τα οποία κρύβονται στα τραγούδια του.

Θα παρουσιάσουμε 2 "μαγικά" τραγούδια από αυτό το LP και τα δύο δημιουργίες του John Lennon, στα οποία οι φανταστικές ενορχηστρώσεις του George Martin δένουν απίστευτα με τη "διπλή" και ένρινη φωνή του Lennon.

Το πρώτο είναι το:
[url=http://www.sed.gr/library/Walrus.mp3]I Am the Walrus[/url]
Ένα τραγούδι εντελώς ψυχεδελικό, στο οποίο ο Lennon μεταμφιέζεται σε Ιππόκαμπο (Walrus) και ταξιδεύει στα βάθη των ωκεανών!!!
Στο φινάλε του τραγουδιού ακούγονται περίεργες φωνές που θυμίζουν την ταινία "Ο εξορκιστής" με το μαγνητόφωνο που έπαιζε ανάποδα.
Εκεί, στην ανάποδη εγγραφή, ακούγεται η φράση:
"Ο Πολ είναι νεκρός"!!!

Το δεύτερο τραγούδι που θα παρουσιάσουμε είναι μια από τις μεγαλύτερες δημιουργίες του Lennon, το οποίο έχει γίνει συνώνυμο της ψυχεδέλειας και της φανταστικής περιπλάνησης σε "άλλους κόσμους" που "τίποτα δεν είναι αληθινό"r
Πρόκειται για το:
[url=http://www.sed.gr/library/Strawberry.mp3]Strawberry Fields for Ever[/url]
Oi "Αγροί με φράουλες για πάντα" προέκυψαν από ένα όνειρο που είδε ο Lennon, στο οποίο βρισκόταν σε αγρούς με φράουλες και το μετέτρεψε σε ένα από τα σπουδαιότερα τραγούδια των Beatles.
Η ενορχήστρωση του Georges Martin είναι κυριολεκτικά συγκλονιστική με τα φλάουτα, τα βιολοντσέλα, τις τρομπέτες, τις κιθάρες και το Σιτάρ, να εναλλάσσονται και να δίνουν μια μαγική αίσθηση μεταξύ ψυχεδελικής ποπ και κλασσικής μουσικής.

Απολαύστε τα...

Περισσότερα για τους Beatles έχουμε γράψει σε άλλο topic:
[url=http://www.sed.gr/phpBB2/phpBB2/viewtopic.php?t=483]http://www.sed.gr/cgi-bin/ikonboard/ikonboard.cgi?act=ST;f=17;t=10[/url]



Edited By ENGLEZOS on 1192145340
Μπάμπης Εγγλέζος
http://babisenglezos.blogspot.com/

ENGLEZOS
Site Admin
Δημοσιεύσεις: 1855
Εγγραφή: 26 Φεβ 2002, 03:00

09 Οκτ 2010, 11:54

Με ένα διαφορετικό λογότυπο που συνοδεύεται απο βίντεο, η Google τιμά τη συμπλήρωση 70 χρόνων απο τη γέννηση του θρυλικού σκαθαριού.

Δεν είναι η πρώτη φορά που η Google προσαρμόζει το λογότυπό της για να τιμήσει κάποια επέτειο. Το πρωτόγνωρο είναι πως αυτή τη φορά στο λογότυπό της με το οποίο τιμά τα 70 χρόνια απο τη γέννηση του Τζόν Λένον έχει προσαρμόσει κι ένα βίντεο 32 δευτερολέπτων. Κατα τη διάρκεια αυτού του βίντεο ακούγεται το "Imagine" ενω προβάλλονται σκίτσα που παραπέμπουν στο θρυλικό σκαθάρι.

Σε όλες τις ευρωπαϊκές και ασιατικές μηχανές αναζήτησης η αρχική σελίδα του Google είναι διακοσμημένη έτσι ώστε οι χρήστες με ένα κλικ πάνω στο λογότυπο μπορούν να παρακολουθήσουν το βίντεο.

Το σήμα της διεθνούς πύλης αναζήτησης έχει διαμορφωθεί έτσι ώστε κάθε γράμμα της λέξης Google να έχει αντικατασταθεί με σχέδιο λουλουδιών και πεταλούδων σε μαύρο και άσπρο χρώμα που παραπέμπει αμέσως στο δολοφονημένο μέλος του συγκροτήματος των Beatles.

Ο Τζον Λένον, αν ζούσε, θα συμπλήρωνε σήμερα Σάββατο τα 70 του χρόνια, επέτειος που θα γιορταστεί με ιδιαίτερες εκδηλώσεις στο Λίβερπουλ στη Νέα Υόρκη και στο Ρέικιαβικ. Ο δημιουργός των αξεπέραστων τραγουδιών " Imagine", "Strawberry Fields Forever" και "All you Need is Love" δολοφονήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου του 1980 στη Νέα Υόρκη.
Μπάμπης Εγγλέζος
http://babisenglezos.blogspot.com/

ENGLEZOS
Site Admin
Δημοσιεύσεις: 1855
Εγγραφή: 26 Φεβ 2002, 03:00

09 Οκτ 2010, 12:09

Με την ευκαιρία της 70ής επετείου της γέννησης του Λένον ας δούμε λίγο το βιογραφικό του:

O Τζων Λένον (John Winston Ono Lennon, 9 Οκτωβρίου 1940 - 8 Δεκεμβρίου 1980) ήταν ¶γγλος μουσικός και ιδρυτικό μέλος του συγκροτήματος των Beatles. Εκτός από την επιτυχημένη μουσική του σταδιοδρομία, διακρίθηκε επίσης ως ακτιβιστής του 20ου αιώνα, υιοθετώντας έντονη δράση σε κοινωνικά ζητήματα, ειδικότερα ως ηγετική μορφή του κινήματος ενάντια στον πόλεμο του Βιετνάμ. Η μουσική του επηρέασε πολλούς δημιουργούς και θεωρείται από τους πιο δημοφιλείς και πολυδιασκευασμένους τραγουδοποιούς. Ως μέλος των Beatles, τα τραγούδια του αποτέλεσαν αφορμή για τη δημιουργία μια παγκόσμιας κίνησης εκδήλωσης θαυμασμού που ονομάστηκε Beatlemania. Μετά τη διάλυση των Beatles ακολούθησε ατομική πορεία στη δισκογραφία. Ανάμεσα στις κορυφαίες δημιουργίες του ανήκει το τραγούδι Imagine καθώς και το Give Peace a chance. Δολοφονήθηκε από έναν οπαδό του στις 8 Δεκεμβρίου 1980.

Ο Λένον γεννήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 1940 στο Λίβερπουλ της Μεγάλης Βρετανίας, πιθανώς κατά τη διάρκεια μίας γερμανικής αεροπορικής επιδρομής. Η μητέρα του, Τζούλια Στάνλεϋ, ήταν κόρη αξιωματικού, ενώ ο πατέρας του, ¶λφρεντ Λένον, εργαζόταν ως σερβιτόρος σε πλοία που πραγματοποιούσαν ταξίδια στον Ατλαντικό, κατά τη διάρκεια των οποίων τραγουδούσε ή συμμετείχε σε μουσικές συναυλίες. Μετά τη γέννηση του γιου του, εκείνος εγκατέλειψε την οικογένεια, ενώ η μητέρα του ανέθεσε τη φροντίδα του Τζων Λένον στην αδελφή της Μαίρη (Μίμι) και τον σύζυγό της, Τζωρτζ Σμιθ, ο οποίος διατηρούσε γαλακτοκομείο. Όταν ο Λένον ήταν δεκατριών ετών, ο Τζωρτζ Σμιθ πέθανε από εγκεφαλική αιμορραγία.

Φοίτησε αρχικά στο δημοτικό σχολείο του Dovedale και στη συνέχεια, μετά από επιτυχία στις εισαγωγικές του εξετάσεις, εισήχθη στο γυμνάσιο Quarry Bank Grammar School, όπου σύντομα η απόδοσή του στα μαθήματα σημείωσε αισθητή πτώση. Ως μαθητής, υπήρξε δημοφιλής για τον ατίθασο χαρακτήρα του, τον οποίο ο ίδιος περιέγραψε λέγοντας: «Ήμουν εκείνος για τον οποίο όλοι οι γονείς έλεγαν στα παιδιά τους: το νου σου, μακριά από αυτόν». Την ίδια περίοδο, οργάνωσε τη δική του skiffle ορχήστρα, με την ονομασία The Quarrymen, στην οποία αργότερα προσχώρησε και ο Πωλ Μακάρτνεϋ, που γνωρίσστηκε με τον Λένον στη διάρκεια μιας συναυλίας του συγκροτήματος, στις 6 Ιουλίου 1957. Η επίδραση του Μακάρτνεϋ υπήρξε έντονη, οδηγώντας στην υιοθέτηση μιας περισσότερο επαγγελματικής φυσιογνωμίας του συγκροτήματος, από το οποίο σύντομα απομακρύνθηκαν τα μη καταρτισμένα μέλη, ενώ προσχώρησε σε αυτό, ο φίλος του Μακάρτνεϋ, Τζωρτζ Χάρισον. Επιπλέον, το συγκρότημα εγκατέλειψε τη φολκ μουσική, στρεφόμενη προς το είδος του ροκ εν ρολ, με έντονες επιρροές από μουσικούς όπως ο Έλβις Πρίσλεϋ, ο Τσακ Μπέρι ή ο Λιτλ Ρίτσαρντ και σταδιακά μετεξελίχθηκε στο σχήμα των Beatles.

Το 1957, ο Λένον αποφοίτησε από το γυμνάσιο και χάρη στη βοήθεια του διευθυντή τού σχολείου του, έγινε δεκτός στη Σχολή Καλών Τεχνών του Λίβερπουλ (Liverpool College of Art). Παρέμεινε για πέντε χρόνια, ασχολούμενος με εφαρμογές γραφικών τεχνών στη διαφήμιση, ωστόσο δεν έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τις σπουδές του. Στις 15 Ιουλίου του 1958, σημειώθηκε ο θάνατος της μητέρας του, η οποία παρασύρθηκε από το αυτοκίνητο ενός μεθυσμένου αστυνομικού, έξω από το σπίτι της αδελφής της, γεγονός που επηρέασε βαθειά τον Λένον. Την ίδια περίοδο, γνώρισε τον συμφοιτητή του και ταλαντούχο μαθητή της σχολής, Στιούαρτ Σάτκλιφ, ο οποίος αποτέλεσε και τον πρώτο μπασίστα του συγκροτήματος των Beatles. Με τους Beatles, ο Λένον εμφανίστηκε στο Αμβούργο το καλοκαίρι του 1960, σε μία από τις πρώτες δημόσιες εμφανίσεις τους. Στις 23 Αυγούστου 1962, παντρεύτηκε για πρώτη φορά, την Σύνθια Πάουελ, συμφοιτήτρια του στη Σχολή Καλών Τεχνών του Λίβερπουλ και έγκυος με το γιο του, Τζούλιαν Λένον, που γεννήθηκε τον επόμενο χρόνο στις 8 Απριλίου.

Πορεία με τους Beatles

Ένα μήνα μετά το γάμο του, ηχογράφησε με τους Beatles τον πρώτο τους δίσκο, Love Me Do, ο οποίος κατέκτησε την 17η θέση στη Μεγάλη Βρετανία, μία σημαντική επιτυχία για ένα άγνωστο μέχρι τότε συγκρότημα της επαρχίας. Ακολούθησε ο επόμενος δίσκος, Please Please Me, ο οποίος κατέλαβε την πρώτη θέση σηματοδοτώντας την ανοδική πορεία του συγκροτήματος. Μαζί με τον Μακάρτνεϋ, ο Λένον υπήρξε ηγετική φυσιογνωμία των Beatles, που στη διάρκεια της δεκαετίας 1960-1970 κατάφεραν να αναρριχηθούν στην κορυφή της δόξας. Υπήρξε ένας από τους κύριους συνθέτες του συγκροτήματος, τραγουδιστής και κιθαρίστας, συμμετέχοντας συχνά και στο πιάνο. Οι πρώτες συνθέσεις του, διακρίνονταν για την απλοϊκή τους μορφή, τόσο μουσικά όσο και στιχουργικά, με συχνές αναφορές σε ρομαντικές ιστορίες αγάπης. Από τα μέσα της δεκαετίας του 1960, ο Λένον άρχισε να ωριμάζει ως συνθέτης, ενώ παράλληλα προσπάθησε αρκετές φορές να απεμπλακεί από την έντονα εμπορευματοποιημένη εικόνα του συγκροτήματος, βιώνοντας περιόδους ενθουσιασμού για συγκεκριμένες ιδέες ή ρεύματα, όπως τον διαλογισμό ή τον μαρξισμό της αριστεράς. Οι συνθέσεις του, κατά τη διετία 1966-67, έκαναν ιδιαίτερα αισθητή την επίδραση των «ψυχεδελικών» πειραματισμών του με το LSD, με χαρακτηριστική στιγμή την ηχογράφηση του δίσκου Sergeant Pepper"s Lonely Heart Club Band (1967). Η προσωρινή απομάκρυνσή του από τα ναρκωτικά συνδυάστηκε με τη γνωριμία του με τον Ινδό Μαχαρίσι Μάχες Γιόγκι και τον υπερβατικό διαλογισμό. Ο Λένον παρακολούθησε μαθήματα του Μαχαρίσι στην Ουαλία, ενώ στις αρχές του 1968 τον επισκέφτηκε στην κατοικία του στην Ινδία. Αργότερα, υπήρξε περισσότερο κριτικός απέναντί του, δηλώνοντας όμως πως αποτέλεσε για τον ίδιο ένα είδος πατρικού προτύπου.

Στα τέλη της δεκαετίς του 1960, ο Λένον συνδέθηκε με την Γιαπωνέζα καλλιτέχνιδα Γιόκο Όνο, την ίδια περίπου περίοδο που δρομολογήθηκε το διαζύγιό του με τη Σύνθια Πάουελ. Η αρχική γνωριμία τους χρονολογείται το Νοέμβριο του 1966, όταν ο Λένον επισκέφτηκε μία έκθεση τέχνης της Όνο και έκτοτε ξεκίνησε η καλλιτεχνική τους συνεργασία. Το 1968, ο Λένον εγκαινίασε μία ατομική έκθεση στη Robert Fraze Gallery του Λονδίνου, με τον γενικό τίτλο You are here (Είσαι εδώ), αφιερωμένη στη Γιόκο Όνο ως ένδειξη της αγάπης του για εκείνη. Στα τέλη του 1968, συμμετείχαν επίσης στην ταινία Rock and Roll Circus των Rolling Stones. Η σχέση τους, την οποία ο Λένον χαρακτήρισε ως «μία σχέση δασκάλου και μαθητή», με τον ίδιο στη θέση του μαθητή, πυροδότησε αρκετές αρνητικές κριτικές, εστιάζοντας κυρίως στην προσωπικότητα της Γιόκο Όνο, στην εξωσυζυγική σχέση που διατηρούσε μαζί της ο Λένον για ένα διάστημα, αλλά και την κυκλοφορία του δίσκου Unfinished Music No.1: Two Virgins που ηχογράφησαν μαζί. Η Γιόκο Όνο επηρέασε σημαντικά τον Λένον, με τον οποίο αποτέλεσε αχώριστο δίδυμο, τόσο σε ότι αφορά τη σχέση του με το χώρο της μοντέρνας τέχνης όσο και με κοινωνικά προβλήματα τα οποία η ίδια σχολίαζε μέσα από τα έργα της, όπως η θέση της γυναίκας, ο φυλετικός διαχωρισμός ή ο πόλεμος του Βιετνάμ.

Κατά τη τελευταία διετία της παραμονής του στους κόλπους των Beatles, ο Λένον συμμετείχε ενεργά, μαζί με την Όνο, στο κίνημα κατά του πολέμου του Βιετνάμ. Στις 20 Μαρτίου του 1969, o Λένον και η Όνο παντρεύτηκαν στο Γιβραλτάρ, έχοντας προγραμματίσει να περάσουν το μήνα του μέλιτος στο κρεβάτι, διαδηλώνοντας με αυτό τον τρόπο υπέρ της ειρήνης και προσκαλώντας δημοσιογράφους στο ξενοδοχείο που διέμεναν, στην πόλη του ¶μστερνταμ. Η πρωτότυπη αυτή διαμαρτυρία (γνωστή και ως «Bed-In») συνεχίστηκε στο Μόντρεαλ, με το ζεύγος Λένον-Όνο να παραχωρεί πολυάριθμες συνεντεύξεις και να δέχεται εκατοντάδες επισκέπτες. Το επόμενο διάστημα, συμμετείχαν σε πολυάριθμες εκδηλώσεις, δίνοντας επίσης μία φιλανθρωπική συναυλία στα πλαίσια της εκστρατείας War Is Over της UNICEF.

Το φθινόπωρο του 1969, ο Λένον ηχογράφησε μαζί με τους Beatles τον τελευταίο δίσκο του συγκροτήματος, με τίτλο Abbey Road. Οι σχέσεις των μελών είχαν ήδη αρχίσει να διαταράσσονται κατά τη διάρκεια των προηγούμενων χρόνων, και ειδικότερα η φιλία του Λένον με τον Μακάρτνεϋ κλονίστηκε. Ο ίδιος ο Λένον, αιτιολόγησε τη διάλυση του συγκροτήματος, αναφερόμενος κριτικά στον ηγετικό ρόλο που επεδίωξε να αναλάβει ο Μακάρτνεϋ μετά το θάνατο του μάνατζερ των Beatles, Μπράιαν Έπσταιν, αλλά και στην αντιπάθεια που έτρεφαν τα υπόλοιπα μέλη απέναντι στη Γιόκο Όνο.

Προσωπική σταδιοδρομία

Η προσωπική δισκογραφία του Λένον είχε ήδη ξεκινήσει πριν τη διάλυση των Beatles, με την ηχογράφηση τριών πειραματικών δίσκων σε συνεργασία με τη Γιόκο Όνο καθώς και τριών ακόμα τραγουδιών, Give Peace a Chance (με αντιπολεμικό περιεχόμενο), Cold Turkey (σχετικά με την εμπειρία του με την ηρωίνη) και Instant Karma!. Μετά τη διάλυση του συγκροτήματος, από τον Απρίλιο μέχρι τον Αύγουστο του 1970, ο Λένον και η Γιόκο Όνο υποβλήθηκαν σε μία «πρωτογενή θεραπεία», κοντά στον ¶ρθουρ Τζάνοβ, στο Λος ¶ντζελες. Μετά την επιστροφή του, ηχογράφησε τον πρώτο του προσωπικό δίσκο μετά τη διάλυση των Beatles, με τίτλο John Lennon/Plastic Ono Band, τα περισσότερα τραγούδια του οποίου, είχαν γραφτεί κατά την διάρκεια της θεραπευτικής μεθόδου του Τζάνοβ, την οποία είχε ακολουθήσει. Ενδεικτικά των αντιλήψεων που είχε διαμορφώσει πλέον ο Λένον, είναι τα τραγούδια God, όπου κατέγραψε ανθρώπους και ιδέες στις οποίες είχε πάψει να πιστεύει (μεταξύ των οποίων ο Χριστός, ο Βούδας, ο Έλβις Πρίσλεϋ, ο μυστικισμός και οι Beatles), καθώς και το εμπορικά επιτυχημένο και αμιγώς πολιτικό Power to the People (Δύναμη στο Λαό, σύνθημα που είχε μεγάλη απήχηση σε αναρχικούς της δεκαετίας του 1970).

Ακολούθησε η κυκλοφορία του περισσότερο επιτυχημένου δίσκου του, Imagine (1971), του οποίου το ομώνυμο τραγούδι εξελίχθηκε σε ένα από τα δημοφιλέστερα του Λένον. Το καλοκαίρι του 1971, ταξίδεψε με τη Γιόκο Όνο στην Αμερική, όπου επρόκειτο να ζήσουν μόνιμα τα επόμενα χρόνια. Αφορμή για το ταξίδι αυτό αποτέλεσε η δικαστική διαμάχη της Γιόκο Όνο με τον σύζυγό της Τόνυ Κοξ, σχετικά με την επιμέλεια της κόρης τους Κυόκο. Εγκαταστάθηκαν στη Νέα Υόρκη και σύντομα δραστηριοποιήθηκαν πάνω σε κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα, συμμετέχοντας ενεργά σε ένα ευρύ φάσμα πολιτικών διαδηλώσεων. Οι ηγέτες του αντιπολεμικού κινήματος και ισχυρές προσωπικότητες της αμερικανικής αριστεράς, Τζέρυ Ρούμπιν και ¶μπυ Χόφμαν, έπεισαν τον Λένον να συνεργαστεί μαζί τους σε ένα πρόγραμμα συναυλιών διαμαρτυρίας, το οποίο όμως τελικά οδηγήθηκε σε ματαίωση. Εξαιτίας της έντονης κριτικής στάσης του Λένον απέναντι στον πόλεμο και του πολιτικού ακτιβισμού του, ο Τζ. Έντγκαρ Χούβερ διέταξε να ανοιχθεί ειδικός φάκελος στο FBI για εκείνον, συγκεντρώνοντας περίπου 300 σελίδες με σχετικό υλικό, κατά τη διετία 1971-72, επί προεδρίας Ρίτσαρντ Νίξον. Στις 4 Φεβρουαρίου του 1972, ο γερουσιαστής του ρεπουμπλικανικού κόμματος Στρομ Θέρμοντ, συνέστησε την αφαίρεση της άδειας παραμονής του στην Αμερική, στα πλαίσια μίας έκθεσής του, σχετική με την πολιτική δράση του Λένον. Μετά από μία μακρά δικαστική διαμάχη, του παραχωρήθηκε τελικά μόνιμη άδεια παραμονής, στις 7 Οκτωβρίου του 1975. Στο μεσοδιάστημα, ο Λένον ολοκλήρωσε την ηχογράφηση τεσσάρων δίσκων, Some Time in New York City (μαζί με την Γιόκο Όνο, 1972), Mind Games (1973), Walls and Bridges (1974) και Rock "n" Roll (1975). Παράλληλα, από τον Οκτώβριο του 1973 μέχρι τον Ιανουάριο του 1975, χώρισε προσωρινά με την Γιόκο Όνο, κατά τη διάρκεια μίας περιόδου που ο ίδιος αποκάλεσε αργότερα «χαμένο Σαββατοκύριακο».

Μετά την επανασύνδεσή του με τη Γιόκο Όνο και για τα επόμενα πέντε χρόνια, ο Λένον απείχε από τη δισκογραφία επιστρέφοντας σε μία αυστηρά ιδιωτική ζωή καθώς, σύμφωνα με την εξήγηση που έδωσε ο ίδιος, επιθυμούσε να αφοσιωθεί στην ανατροφή του γιου τους, Σων Λένον. Ένα ταξίδι του με ιστιοφόρο, στις Βερμούδες, κατά τη διάρκεια έντονης καταιγίδας, αποτέλεσε την αφορμή για την δημιουργία μίας νέας σειράς τραγουδιών που προορίζονταν για τον επόμενο δίσκο του, με τίτλο Doubble Fantasy, ο οποίος ολοκληρώθηκε τελικά σε συνεργασία με τη Γιόκο Όνο. Το Double Fantasy αποτέλεσε τον τελευταίο προσωπικό δίσκο του Λένον που κυκλοφόρησε ενόσω ήταν εν ζωή, και χαρακτηρίζεται ως ένας «ύμνος στην οικογενειακή επιτυχία». Τους τελευταίους μήνες της ζωής του, ηχογράφησε επίσης ένα τμήμα του δίσκου Milk and Honey που ολοκληρώθηκε αργότερα από την Γιόκο Όνο και κυκλοφόρησε μετά το θάνατό του, τον Ιανουάριο του 1984.

Δολοφονία

Το βράδυ της 8ης Δεκεμβρίου του 1980, ο Μαρκ Τσάπμαν πυροβόλησε και τραυμάτισε θανάσιμα τον Λένον, έξω από την οικία του (στο ιστορικό κτίριο Dakota της Νέας Υόρκης) και ενώ ο τελευταίος επέστρεφε μετά από την ηχογράφηση των τραγουδιών Walking on Thin Ice και It Happened, που προορίζονταν για τον επόμενο δίσκο του.

Ο Τσάπμαν είχε προσεγγίσει τον Λένον νωρίτερα την ίδια ημέρα, κατά την αναχώρησή του από το σπίτι του, αποσπώντας μάλιστα ένα αυτόγραφο του. Μετά την επιστροφή του Λένον από το στούντιο ηχογράφησης, ο Τσάπμαν τον πυροβόλησε πισώπλατα, συνολικά τέσσερις φορές. Σύμφωνα με την αυτοψία, οι μισές σφαίρες διαπέρασαν το αριστερό μέρος του σώματός του στο ύψος του στήθους, ενώ οι υπόλοιπες τον τραυμάτισαν κοντά στον αριστερό ώμο. Όλες προκάλεσαν εσωτερική αιμοραγία, ενώ η θανάσιμη σφαίρα διαπέρασε την αορτή του.

Σύμφωνα με τις αναφορές των μαρτύρων και των αστυνομικών αρχών, μετά τη δολοφονία, ο Τσάπμαν παρέμεινε στον τόπο του εγκλήματος μέχρι την άφιξη της αστυνομίας. Εκτός από το όπλο του εγκλήματος, στην κατοχή του υπήρχαν ένα αντίτυπο του δίσκου Double Fantasy, στο εξώφυλλο του οποίου είχε υπογράψει νωρίτερα ο Λένον, ένα αντίτυπο του μυθιστορήματος The Catcher in the Rye του Τ. Ν. Σάλιντζερ, καθώς και κασσέτες με τραγούδια των Beatles.

O Λένον οδηγήθηκε αμέσως στο νοσοκομείο Ρούζβελτ, όπου με την άφιξή του επισημοποιήθηκε ο θάνατός του από υποογκαιμικό σοκ, που προκλήθηκε λόγω της μεγάλης απώλειας αίματος. Δύο ημέρες αργότερα, η σορός του αποτεφρώθηκε στο κοιμητήριο του Φέρνκλιφ, στη Νέα Υόρκη. Ο Μαρκ Τσάπμαν καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη. Σε ψυχιάτρους του δικαστηρίου διηγήθηκε πως «κακά πνεύματα» τον παρότρυναν να δολοφονήσει τον Λένον ενώ το 2004 ομολόγησε επίσης πως ένας από τους λόγους που τον ώθησαν στην εγκληματική του ενέργεια ήταν η επιθυμία του να προβληθεί, αισθανόμενος πως μέχρι τότε ήταν ασήμαντος...
Μπάμπης Εγγλέζος
http://babisenglezos.blogspot.com/

ENGLEZOS
Site Admin
Δημοσιεύσεις: 1855
Εγγραφή: 26 Φεβ 2002, 03:00

09 Οκτ 2010, 18:16

Σαν σήμερα πριν από 70 χρόνια γεννήθηκε η μεγαλοφυΐα της σύγχρονης μουσικής, ο Jonh Lennon, που άφησε τη σφραγίδα του στη μεγάλη μουσική γενιά της 10ετίας του Ά60 και του Ά70. Στις 8 Δεκεμβρίου του 1980 ένας τρελός του έκοψε το νήμα της ζωής και ο Lennon πέρασε από την ιστορία στο θρύλο!!! Εκείνη την ημέρα ήταν από τις ελάχιστες φορές που έκλαψα στη ζωή μου… Από αυτό εδώ το μετερίζι θέλω να αποτίσω έναν ελάχιστο φόρο τιμής στο μεγάλο δημιουργό, που με τα τραγούδια του μεγάλωσα… με λίγους στίχους από το Imagine:
Imagine no possessions
I wonder if you can
No need for greed or hunger
A brotherhood of man
Imagine all the people
Sharing all the world...

You may say I"m a dreamer
But I"m not the only one
I hope someday you"ll join us
And the world will live as one
Ακούστε εδώ στο video τις καμπάνες του Καθεδρικού Ναού του Λίβερπουλ, να παίζουν το Imagine:
[url=http://imaginepeace.com/archives/6150]John LennonΆs Imagine rang out on Liverpool Cathedral bells[/url]
Μπάμπης Εγγλέζος
http://babisenglezos.blogspot.com/

ENGLEZOS
Site Admin
Δημοσιεύσεις: 1855
Εγγραφή: 26 Φεβ 2002, 03:00

08 Δεκ 2010, 18:48

30 χρόνια από τη δολοφονία του John Lennon

Σαν σήμερα, 8 Δεκεμβρίου, συμπληρώνονται 30 χρόνια, από την ημέρα που ο John Lennon έπεφτε νεκρός από τις σφαίρες του φανατικού θαυμαστή του, Mark David Chapman, στη Νέα Υόρκη, όπου ζούσε τα τελευταία χρόνια της ζωής του. Τριάντα χρόνια μετά το θάνατό του, ο Lennon παραμένει "ζωντανός" μέσα από τη μουσική και τις διαχρονικές ιδέες του, συνεχίζοντας να εμπνέει γενιές καλλιτεχνών ανά τον κόσμο.

Το πρώην "σκαθάρι" άφησε την τελευταία του πνοή στις 8 Δεκεμβρίου του 1980, έχοντας δεχθεί τέσσερις σφαίρες στην πλάτη και το χέρι, έξω από το διαμέρισμα όπου ζούσε με τη δεύτερη σύζυγό του, Yoko Ono, στο Central Park West του Manhattan.

Είχε μόλις γιορτάσει τα 40στά του γενέθλια. Έκτοτε, κάθε χρόνο, στις 9 Οκτωβρίου, ημέρα των γενεθλίων του, αλλά και κάθε 8η Δεκεμβρίου, θαυμαστές του Lennon συγκεντρώνονται έξω από το συγκεκριμένο διαμέρισμα, όπου εξακολουθεί να ζει η Ono, προκειμένου να τιμήσουν τη μνήμη του.

Ο 25χρονος τότε Chapman, "ψυχικά ασταθής", παραμόνευε έξω από το συγκρότημα, όπου ζούσε ο Lennon, ο οποίος λίγο νωρίτερα είχε υπογράψει το τελευταίο του άλμπουμ, "Double Fantasy", για τον άνθρωπο, που έμελλε να τον σκοτώσει.

Ο Chapman δήλωσε ένοχος για τη δολοφονία του Lennon και καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη. Σήμερα, παραμένει στη φυλακή Attica, βόρεια της Νέας Υόρκης, ενώ αιτήσεις για αναστολή της ποινής του έχουν απορριφθεί 6 φορές.
Και η Ono έχει ταχθεί κατά της απελευθέρωσής του, φοβούμενη για τη σωματική ακεραιότητα τόσο της ίδιας, όσο και του γιου, που απέκτησε με το Lennon, Sean, που είναι σήμερα 35 ετών.

Ο θρύλος του Lennon παραμένει ζωντανός. Στο Liverpool, όπου και γεννήθηκε, ακόμη και το αεροδρόμιο έχει μετονομαστεί, για να τιμήσει το πρόωρα χαμένο "σκαθάρι".
Νωρίτερα φέτος, η Ono παρευρέθη σε εκδήλωση στην Ισλανδία, με θέμα "πώς θα ήταν ο Lennon στα 70 του χρόνια".

"Δεν τον σκέφτομαι στα 70 του. Ήταν πάντα τόσο δραστήριος και ενεργητικός... και για μένα έτσι παραμένει. Στα τελευταία του γενέθλια, μου είχε πει "Δεν το πιστεύω ότι έγινα 40". Δε νομίζω ότι του άρεσε το πέρασμα του χρόνου", είχε δηλώσει στην εφημερίδα "The Times".

Ο θάνατος του Lennon σηματοδότησε το τέλος μίας ολόκληρης εποχής.
Ανεξάρτητα πάντως από το πώς θα ήταν σήμερα, η εικόνα του με τα χαρακτηριστικά στρογγυλά γυαλιά του και η κληρονομιά του παραμένουν αναλλοίωτες στη μνήμη των θαυμαστών του και μη.

Για το σκοπό αυτόν άλλωστε, φροντίζει και η ίδια η Ono, που το 2009 διοργάνωσε έκθεση αφιερωμένη στο σύζυγό της, ενώ συνεχίζει να ανανεώνει την επίσημη ιστοσελίδα του, [url=http://www.johnlennon.com.]www.johnlennon.com.[/url]
Μπάμπης Εγγλέζος
http://babisenglezos.blogspot.com/

Επιστροφή στο

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης