shareholder-cs
Δημοσιεύσεις: 183
Εγγραφή: 10 Απρ 2008, 12:35

04 Ιαν 2013, 15:07

Όταν πληροφορηθεί κανείς τη θεαματική, και όντως εντυπωσιακή -άνω του 50%- κατάρρευση στην αγορά πετρελαίου θέρμανσης σε σχέση με πέρσι -χρονιά σημαντικής κρίσης επίσης- η πρώτη απάντηση που θα δώσει, είναι ότι η πλειοψηφία του κόσμου είναι σε τόσο απελπιστική οικονομική κατάσταση που δεν έχει λεφτά ούτε καν για να βάλει λίγο πετρέλαιο να ζεσταθεί .

Είναι αυτό το συμπέρασμα ακριβές;
Θα έλεγα πως όχι ακριβώς, τα πράγματα είναι πιο σύνθετα.

Η θέρμανση είναι βασική, βασικότατη ανθρώπινη ανάγκη, σχεδόν όσο η τροφή και ο ύπνος. Και είναι σχεδόν ανελαστική. Το να κρυώνεις χωρίς θέρμανση σε ένα παγωμένο σπίτι, είναι ένα συνεχές μαρτύριο και υποθέτω ότι πριν φτάσει κανείς να κόψει τη θέρμανση έχει κόψει πολλά άλλα πχ τσιγάρο, καφέδες έξω, εφημερίδες, κάθε διασκέδαση κλπ
Θα δεχόμουν ότι είναι όντως η κρίση και η ανέχεια που έχει κλείσει τόσο πολύ τις κάνουλες του πετρελαίου θέρμανσης αν έβλεπα την ίδια κατάρρευση από πέρσι ως φέτος και σε άλλους κλάδους, και μάλιστα πιο ελαστικούς, δηλαδή πιο υψηλά στη πυραμίδα των αναγκών. Αν έβλεπα κατά κυριολεξία τα μισά αυτοκίνητα στους δρόμους , τη μισή ποσότητα βενζίνης, τα μισά μαγαζιά ανοιχτά, τα μισά ταξί, τα μισά καφε και μπαρ, τα μισά κομμωτήρια, τα μισά σινεμά, τα μισά σκουπίδια στους κάδους.
Αλλά παρ όλη την ύφεση, κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει, τουλάχιστον σε τέτοιο βαθμό.

¶λλος ένας παράγοντας που συνηγορεί σαφέστατα υπέρ του συμπέρασματός μας, είναι ότι οι ίδιοι που δεν ανάβουν καλοριφέρ, σχεδόν πάντα ανάβουν εναλλακτικά για να ζεσταθούν air conditions, ηλεκτρικά σώματα, αερόθερμα, τζάκια, τρέχουν να αγοράσουν ξυλόσομπες κλπ. Εχουμε εδώ μια ορθολογική στάση υποκατάστασης;
Ενδεχομένως λοιπόν παρ όλη τη ταλαιπωρία, δεν εξοικονομούν κάτι αξιόλογο, και ίσως τελικά να τους κοστίζει η τακτική αυτή και ακόμα παραπάνω υπολογίζοντας και την αγορά και εγκατάσταση της νέας μεθόδου θέρμανσης.
[u0]¶ρα η κατάρρευση δεν είναι αποτέλεσμα αποκλειστικά της οικονομικής ανέχειας.[/u0]

Για να αποφασίζουμε ορθολογικά, πρέπει κατ" αρχήν να μετράμε και να υπολογίζουμε.
Παράταύτα ο μέσος συμπολίτης μάλλον άγεται και φέρεται από εντυπώσεις και δρα συναισθηματικά, παρά ορθολογικά.
Όταν μάλιστα συζητήσει κανείς, θα διαπιστώσει οτι πολλοί συμπολίτες διέκοψαν το πετρέλαιο και πέρασαν σε άλλες μεθόδους χωρίς να εξετάσουν ούτε τα βασικά: Πόσο κάνει το λίτρο του πετρελαίου, πόση επιδότηση δικαιούνται, αν τη δικαιούνται, ποιες είναι οι προϋποθέσεις, τι πρέπει να κάνουν για να τη πάρουν, πόσο τους κοστίζει συνολικά η εναλλακτική μέθοδος, πόσο βολική είναι, τι εξοικονομούν και αν αξίζει το κόπο...

Έχοντας ως δεδομένο οτι δικαιούνται επιδότηση πετρελαίου 0,28€/λτ περίπου το 80% των πολιτών (απ τα ως τώρα στατιστικά των αιτήσεων ) και με τιμή πετρελαίου περι το 1,26-1,28€
προκύπτει οτι το πετρέλαιο θέρμανσης για τη μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών μπορεί να κοστίζει όσο και πέρσι (δηλαδή οριακά κάτω απο 1 ευρώ το λίτρο)

Ενα σύνηθες διαμέρισμα μεσοαστικής οικογένειας δηλ. των 100-120 τετραγωνικών, τη χειμερινή 5μηνη σαιζόν (μεσα Νοέμβρη-μέσα Απρίλη) , καταναλώνει περίπου 650-900 λίτρα πετρελαίου αναλόγως γεωγραφικής περιοχής, καιρού, ποιότητας θερμομόνωσης, ωρών λειτουργίας της κεντρικής θέρμανσης, προσανατολισμού, αριθμό διαμερισμάτων της πολυκατοικίας κλπ
Δηλαδή κάπου 130-180 λίτρα πετρελαίου το μήνα.
Οντως η επιδοτούμενη ποσότητα σε ένα τέτοιο διαμέρισμα είναι στα πλαίσια αυτά, δηλαδή εχει πλαφον εως 850-900 λίτρα.

Η επιβάρυνση που προκύπτει σε σχέση με πέρσι για κάποιον που δεν θα επιδοτηθεί είναι για παράδειγμα, περιπου 800 λίτρα *0,28 €/λτ = 224 ευρώ. Αν τα ανάγουμε ανα μήνα, στο χειμερινό πεντάμηνο, είναι μια επιβαρυνση των 45 ευρώ το μήνα, για να συνειδητοποιούμε για τι μιλάμε.
Αρα, αυτοί που επιδοτούνται (δηλαδή οι συντριπτικά περισσότεροι) , -αν δεν έχουν περάσει στην ανεργία ώστε να αλλάξουν άρδην τα οικονομικά τους-, δεν θα είχαν ιδιαίτερο λόγο να αλλάξουν καταναλωτική συμπεριφορά στη θέρμανση σε σχεση με πέρσι. ¶λλωστε τα επιδόματα θέρμανσης έχουν αρχίσει ήδη να καταβάλλονται, και κατατίθενται αυτομάτως με μια καθυστέρηση 20 ημερών απ την εκάστοτε αγορά του πετρελαίου. ¶ρα η επιδότηση ρολλάρει ταυτόχρονα με τα κοινόχρηστα μέσα στο χειμώνα, και δεν δημιουργεί έντονο ζήτημα ρευστότητας.

Για τους μη επιδοτούμενους, (δηλαδή το υπόλοιπο 20% των πολιτών) το επιπλέον κόστος δεν είναι ασήμαντο, (κάπου 250 ευρώ τη σαιζόν) αλλά πάντως όχι τόσο απαγορευτικό (ώστε να ξεπαγιάσει η οικογένεια) όταν εχεις ένα εισόδημα των 35,000 (+3000/παιδί) ή για κάποιον που έχει αυτοκίνητο άνω των 2000 κυβικών εκατοστών κλπ

Με δεδομένο ότι στις περισσότερες περιοχές η αντικειμενική δεν είναι πάνω από 1500 €/, με ένα μόνο σπίτι δεν εξαιρείσαι. Αλλά θα δεχτώ ότι το όριο των 200.000 ακίνητης περιουσίας (όπου μπορεί να τα χρωστά κανείς κατά 90% στο στεγαστικό…) είναι σχετικά χαμηλό (¶λλωστε η ύπαρξη ακίνητης περιουσίας δεν μεταφράζεται απαραιτήτως σε εισόδημα )…

Αρα η θεαματική κατάρρευση στη ζήτηση πετρελαίου θέρμανσης σημαίνει οτι:

Πολλούς τους έπιασε πανικός ή επηρεάστηκαν από ένα γενικότερο trend να μην ανάψουν κεντρική θέρμανση. Ήταν μειοψηφία όσοι έψαξαν και υπολόγισαν τα μεγέθη και το κόστος (πχ πόσα ευρώ τους κοστίζει η κεντρική θέρμανση την ημέρα μετά την επιδότηση) και αποφάσισαν σκεπτόμενοι και χωρίς προκαταλήψεις,
Δυστυχώς ο μέσος συμπολίτης μας περισσότερο αντιδρά συναισθηματικά μέσα στο νεφέλωμα της κρίσης παρά σκέπτεται και μετρά.

Ενδεχομένως η συμπεριφορά είναι και προϊόν οργής πχ το ""δεν ανάβω φέτος τον καυστήρα"" ισοδυναμεί στο μυαλό πολλών με το ""θέλουν κι άλλους φόρους; Θα κάνω αντίσταση στο κράτος""r
Ισως επίσης το ""τζάκι"" και το ""άναμμά"" του αποτελούν συνεκδοχές της ""λαϊκής ψυχής"", της ""παράδοσης"", της ""αυθεντικότητας"", της ""ελληνικότητας"". Το άναμα επενδύεται με συμβολικές σημασίες τύπου ""επιστροφή στις ρίζες""

Η μη υποβολή ακόμα σημαντικού αριθμού αιτήσεων επίσης σημαίνει ότι πάρα μα πάρα πολλοί αφήνουν τέτοια ζητήματα για αργότερα ακόμα κι απ την απολύτως τελευταία στιγμή ή δεν ξέρουν να κάνουν μια απλή ηλεκτρονική αίτηση στο internet, ενώ κάποιοι άλλοι πιστεύουν οτι δεν υπάρχει περίπτωση το κράτος να τους επιδοτήσει τα υπεσχημένα.

Τέλος υπάρχει και μια άλλη σημαντική διάσταση που πιστεύω είναι καθοριστική ιδίως στις πιο λαϊκές γειτονιές, σε πολυκατοικίες με πολλούς ανέργους, χαμηλοσυνταξιούχους, αλλοδαπούς, κλειστά διαμερίσματα κλπ:
Όλοι αυτοί δυσκολεύονται ή αδυνατούν εντελώς να πληρώσουν, και οι ιδιοκτήτες κλειστών διαμερισμάτων είναι εύλογο να προτιμούν να μη λειτουργεί η κεντρική θέρμανση.
Δυστυχώς όπου δεν υπάρχει αυτόνομη θέρμανση, δηλαδή στη πλειοψηφία των πολυκατοικιών πριν το 1990, η κεντρική θέρμανση όταν ανάψει λειτουργεί για όλους, πληρώνουν -δεν πληρώνουν.

Η κατακόρυφη πτώση κατανάλωσης πετρελαίου, πέραν της οικονομικής δυσπραγίας προκύπτει λοιπόν ως προϊόν της μεγίστης δυσκολίας των διαχειριστών να εισπράξουν επαρκώς και εγκαίρως τα καθυστερούμενα κοινόχρηστα, σε συνδυασμό με το σημαντικότατο πλέον ύψος του ποσού που χρειάζεται προκαταβολικά για αγορά πετρελαίου.
Όπου αν στη πολυκατοικία υπάρχουν και σημαντικά παλαιότερα χρέη ενοίκων, τότε αυτά έχουν ήδη καταφάει τα όποια αποθεματικά - και τελικά θα πρέπει οι συνεπείς ένοικοι να ξαναβάλουν αποθεματικό (κεφάλαιο κίνησης δηλαδή) για να αγοραστεί πετρέλαιο, και με αμφιβολίες αν τελικά θα εισπραχθούν τα λεφτά απ όλους, έστω και με καθυστέρηση.
Εκεί λοιπόν «μαγκώνει ο κασμάς» της διαχείρισης, διότι σε τέτοιες εποχές ρευστότητα δεν υπάρχει σε κανέναν, ούτε υπάρχουν περιθώρια να μείνουν ανείσπρακτα κοινόχρηστα, και βέβαια τους συνεπείς τους πιάνουν τα διαόλια να πληρώνουν για να θερμαίνονται και οι τζαμπατζήδες.
Οπότε αποφασίζουν να μην ανάψουν καθόλου τον λέβητα, και καθένας να πορευτεί και να ζεσταθεί όσο και όπως μπορεί…

ΥΓ1 Οι ιδιοκτήτες που εκμισθώνουν διαμερίσματα μπορεί να ευνοούνται στα κοινόχρηστα απ τη παραπάνω κατάσταση για όσο τα διαμερίσματά τους παραμένουν ανοίκιαστα, πρέπει όμως να λαμβάνουν υπ όψιν ότι τυχόν μη λειτουργία της κεντρικής θέρμανσης απ τη πολυκατοικία, τελικά απαξιώνει την ιδιοκτησία τους, διότι θα χάσουν ένα καλύτερο ενοίκιο και πολλούς σοβαρούς ενοικιαστές οπου δεν θα νοικιάσουν ένα διαμέρισμα που δεν θερμαίνεται.

ΥΓ2 : Το αν θα λειτουργήσει η πολυκατοικία τον λέβητα, προβλέπεται απ τον εκάστοτε κανονισμό της πολυκατοικίας και συνήθως δεν είναι θέμα απόφασης της πλειοψηφίας των ενοίκων.
Συνήθως ορίζεται η χειμερινή περίοδος και κάποια εξωτερική θερμοκρασία περιβάλλοντος πχ 15 C, κάτω απ την οποία, έστω και ένας ένοικος αν απαιτεί να λειτουργήσει η κεντρική θέρμανση, ο διαχειριστής είναι υποχρεωμένος να την ανάψει τουλάχιστον ώστε να διατηρείται μια εσωτερική θερμοκρασία περι τους 18-20 C.
ΧÏ￾ήστος ΣαμαÏ￾άς

Επιστροφή στο

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 2 επισκέπτες