koumbarosg
Δημοσιεύσεις: 246
Εγγραφή: 26 Φεβ 2002, 14:01
Τοποθεσία: Αθήνα
Επικοινωνία: WLM

20 Νοέμ 2012, 19:20

Κλείνοντας τον κύκλο του PSΙ ανοίγουμε νέο κύκλο περιμένοντας το OSI.

Με βάση το [url=http://www.minfin.gr/content-api/f/binaryChannel/minfin/datastore/9e/7d/fd/9e7dfd1db148993be06f5fd77eae6e46674d9713/application/pdf/%CE%94%CE%B5%CE%BB%CF%84%CE%AF%CE%BF_%CE%9D%CE%BF67.pdf]67ο Δελτίο Δημοσίου Χρέους της Γενικής Διεύθυνσης Θησαυροφυλακίου και Προϋπολογισμού[/url] βλέπουμε ελάχιστες διαφοροποιήσεις από το προηγούμενο σαν συνέπεια της παρακράτησης των 13 δισ. των δόσεων που περιμέναμε από το καλοκαίρι και τις οποίες ευελπιστούμε να πάρουμε μαζί με τη μεγάλη δόση στις αρχές Δεκεμβρίου.
Το συνολικό χρέος στις 30 Σεπτεμβρίου ήταν:

114 δισ. σε ομόλογα ελληνικής έκδοσης,
4,5 δισ. σε ομόλογα έκδοσης εξωτερικού
18 δισ. σε έντοκα γραμμάτια
149 δισ. η μέχρι τώρα οικονομική βοήθεια από Ευρώπη και ΔΝΤ
18 δισ. σε διακρατικά και εσωτερικά δάνεια
303,5 δισ. σύνολο στα οποία βέβαια προσθέτουμε και άλλα
20 δισ. που είναι οι υφιστάμενες εγγυήσεις του Ελληνικού δημοσίου.

η αναλυτικότερη εικόνα του Ελληνικού Δημοσίου χρέους μετά το PSI έχει ως εξής:

47,5 δισ. σε αντικατασταθέντα παλαιά ομόλογα εκτός PSI για την ΕΚΤ
7 δις. σε παλαιά ομόλογα που οι ομολογιούχοι αρνήθηκαν την υπαγωγή τους στο PSI
64 δισ. σε νέα ομόλογα λήξης 2023 με 2042.
18 δισ. σε έντοκα γραμμάτια
53 δισ. η μέχρι τώρα οικονομική βοήθεια μέσω των ευρωπαίων εταίρων (1ο πακέτο βοήθειας)
74 δισ. η μέχρι τώρα οικονομική βοήθεια μέσω EFSF (2ο πακέτο βοήθειας)
22 δισ. η μέχρι τώρα οικονομική βοήθεια μέσω ΔΝΤ
18 δισ. σε διακρατικά και εσωτερικά δάνεια
303,5 δισ. σύνολο στα οποία πάλι προσθέτουμε και άλλα
20 δισ. που είναι οι εγγυήσεις του Ελληνικού δημοσίου εκτός PSI.

Έχουμε πλέον τα στοιχεία για τα παλαιά ομόλογα στα χέρια της ΕΚΤ που ανέρχονται σε 47,5 δισ. και ενδέχεται να αποτελέσουν αντικείμενο του OSI ενώ όλες οι λήξεις στα υπόλοιπα holdouts (σύνολο 7 δισ.) μέχρι στιγμής έχουν πληρωθεί. Με το νέο πρόγραμμα αγορών της ΕΚΤ των ¶μεσων Νομισματικών Συναλλαγών (OMT - Outright Monetary Transactions), σε αντικατάσταση του Προγράμματος Αγορών Χρεογράφων (SMP - Securities Market Programme) ανοίγει ο δρόμος για την επί ίσοις όροις με αυτούς του PSI αντιμετώπιση των ομολόγων εις χείρας ΕΚΤ.
Ακόμα όμως και αν γίνει αυτό, το χρέος θα κατέβει στα 298 δισ. με τις εγγυήσεις και δεδομένο ότι το ΑΕΠ για το 2012 δεν θα ξεπεράσει τα 210 δισ. (σε σχέση με τα 215 δισ. του 2011) μιλάμε για σχέση Χρέους / ΑΕΠ ύψους 142%, δηλαδή πάνω από το 120% που θεωρείται βιώσιμο. Αν προσθέσουμε και τα αναμενόμενα 44 δισ. (13δισ. από το προηγούμενο πακέτο και 31δισ. τη δόση μαμούθ) πάμε στα 342 δις. και στο 163%. Δηλαδή, κούρεμα ανάλογο του PSI των ομολόγων της ΕΚΤ δεν λύνει το πρόβλημα και απαιτείται κούρεμα και στην οικονομική βοήθεια που θα λαβουμε (το σύνολο των 149 δισ.) Πιο αποτελεσματική θα ήταν η απ ευθείας ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών από το EFSF συνολικού ύψους 50 δισ. που θα έριχνε το χρέος μετά την μεγάλη δόση στα 292 δισ. και το 139% του ΑΕΠ.

Δεν ξέρω τι ακριβώς θα βγάλει το Eurogroup, αλλά οι αποτελεσματικές λύσεις δεν συζητούνται στην παρούσα φάση. Το ΔΝΤ έχει δίκιο σε αυτά που ζητάει, αλλά τέτοιου είδους αποφάσεις δεν θα παρθούν πριν τις γερμανικές εκλογές. Όλα τα άλλα που συζητάνε: επιμήκυνση, μείωση επιτοκίων, επαναγορά ομολόγων από την αγορά, επιστροφή κερδών από την ΕΚΤ στα παλιά ομόλογα, είναι κινήσεις που αγοράζουν χρόνο χωρίς να λύνουν το πρόβλημα.
Αν κοιτάξουμε πίσω μας θα δούμε ότι από το Μάρτιο του 2010 που ξεκίνησε αυτή η περιπέτεια μπορούμε να πούμε ότι πετάξαμε στα σκουπίδια 18 μήνες μέχρι το Σεπτέμβριο του 2011 όπου έγιναν ελάχιστα πράγματα. Το τελευταίο 12μηνο έγιναν κάποιες βασικές αλλαγές σε αρκετούς τομείς (πάντα στα πλαίσια των αυτονόητων) αλλά είχαμε και σημαντικές υστερήσεις σε καίριους τομείς. Έχω την αίσθηση ότι είμαστε στο σημείο όπου οι Ευρωπαίοι εταίροι μας κατάλαβαν ότι ελάχιστα πλέον μπορούν να γίνουν περιορίζοντας τις δαπάνες και προσθέτοντας φόρους. Η επόμενη φάση έχει να κάνει με την παραμονή μας μεν σε αυστηρή δημοσιονομική πειθαρχεία, αλλά και σε επαναφορά σε πορεία ανάπτυξης από το τέλος του 2013 αρχές του 2014. Είναι ίσως η πρώτη φορά που φαίνεται να υπάρχει κάποια καλή διάθεση απέναντί μας προερχόμενη σε ένα βαθμό από τα έστω και λίγα που καταφέραμε να διορθώσουμε και σε έναν άλλο βαθμό από την αλλαγή των συνθηκών και των ισορροπιών στην Ευρώπη. Το ζητούμενο είναι να αξιοποιήσουμε αυτήν την καλή διάθεση και να δώσουμε «αφορμές» έτσι αυτή να συνεχίσει και να μεγαλώσει, έτσι ώστε σε ένα χρόνο από τώρα με την περεταίρω αλλαγή των συνθηκών και των ισορροπιών στην Ευρώπη οι εταίροι μας να μπορούν να πάνε σε πιο αποτελεσματικά μέτρα (με άλλα λόγια να μας χαρίσουν κι άλλα χρήματα) που να καταστήσουν το χρέος βιώσιμο.
Γιώργος Κουμπάρος

koumbarosg
Δημοσιεύσεις: 246
Εγγραφή: 26 Φεβ 2002, 14:01
Τοποθεσία: Αθήνα
Επικοινωνία: WLM

12 Ιούλ 2013, 09:55

Η 2η Ενότητα του "Περιμένοντας το OSI" δημοσιεύτηκε στο[url=http://www.sed.gr/cms/upload/magazine/4/index.html]4ο τεύχος του "Μετοχικού Ακτιβισμού"[/url]

Βλέποντας τα στοιχεία του [url=http://www.minfin.gr/content-api/f/binaryChannel/minfin/datastore/86/68/e9/8668e9ebb44d3f42efd3f02e4afde4cd8f6e950f/application/pdf/%CE%94%CE%B5%CE%BB%CF%84%CE%AF%CE%BF+%CE%94%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CF%83%CE%AF%CE%BF%CF%85+%CE%A7%CF%81%CE%AD%CE%BF%CF%85%CF%82_%CE%9D%CE%BF69.pdf]69ου Δελτίου Δημοσίου Χρέους [/url], κάποιος κακόπιστος (σαν αυτούς που κυκλοφορούν ευρέως στα παράθυρα των ελληνικών τηλεοπτικών σταθμών) μπορεί να ισχυριστεί ότι, μετά από τα μνημόνια, την φορολογική λαίλαπα και το τεράστιο πλήγμα στην οικονομική δραστηριότητα και στην κοινωνική συνοχή της χώρας, ξαναβρισκόμαστε εκεί που είμαστε τον Μάρτιο του 2010, όταν ζητήσαμε οικονομική βοήθεια από τους ευρωπαίους εταίρους μας και το ΔΝΤ. Πράγματι μια αναδρομή στο 61ο τεύχος (31-03-2010), μας λέει ότι το χρέος της κεντρικής κυβέρνησης τότε ήταν 310,384 εκ., ενώ τώρα (31-03-2013) είναι 309,358 εκ. Ισχυρίζονται λοιπόν «οι κακόπιστοι» ότι οι έλληνες υπέστησαν τα μνημόνια, την ύφεση και την σκληρή λιτότητα για το τίποτα, και μάλιστα προβάλουν το γεγονός ότι τα 310 δισ. του 2010 ήταν το 132% του ΑΕΠ του 2009 (235 δισ.), ενώ τα 309 δισ. του 2013 είναι σχεδόν 160% του ΑΕΠ του 2012 που έχει βυθιστεί στα 194 δισ.

Όλες οι ομοιότητες βέβαια του Μαρτίου του 2010 με τον Μάρτιο του 2013 σταματούν στα 310 δισ. του πρώτου και τα 309 δισ. του δευτέρου. Το χρέος της κεντρικής κυβέρνησης κορυφώθηκε τον Δεκέμβριο του 2011 στα 368 δισ. αφού με δανεισμό έπρεπε να καλυφθεί το έλλειμμα των 24,2 δισ. του 2010 και των 19,6 δις. του 2011. Με το PSI του Φεβρουαρίου του 2012 το χρέος έπεσε στα 280 δισ. Με την εκταμίευση της μεγάλης δόσης των 34 δισ, που πήραμε από τον μηχανισμό στήριξης τον Απρίλιο, τον Μάιο και τον Ιούνιο του 2012 (με σημαντικό κομμάτι να είναι για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών) το χρέος ανέβηκε στα 304 δισ. τον Ιούνιο του 2012. Από τότε έχουμε πάρει άλλα 34 δισ. τον Δεκέμβριο του 2012 για την επαναγορά του χρέους και το έλλειμμα του 2012 και άλλα 7 δις. το πρώτο τρίμηνο του 2013, εκ των οποίων τα μισά πήγαν στην μείωση των εντόκων (από 18 δισ. τον Δεκέμβριο του 2012 σε 15 δισ. τον Μάρτιο του 2013). Έχουμε για το τρέχον τρίμηνο πάρει τη δόση του Μαΐου των 4,2 δισ. ενώ έχει προεγκριθεί και αυτή του Ιουνίου των 3,3 δισ. συν το 1,8 δις. του ΔΝΤ. Αυτές οι 3 δόσεις βέβαια δεν περιλαμβάνονται στα 309 δις. του δελτίου, αλλά δεν αναμένεται να αυξήσουν το χρέος αφού χρησιμοποιούνται σχεδόν αποκλειστικά για αποπληρωμή παλαιών ομολόγων. Από τον Ιούνιο του 2012 μέχρι και τον Ιούνιο το 2013 θα έχουμε στην ουσία μια καθαρή αύξηση χρέους 5 δισ.

Έχουμε πλέον καταφέρει να νικήσουμε τα ελλείμματα με βαρύ κόστος στην οικονομία και τα εισοδήματα. Δεν θα πω ότι είμαστε σε πλεόνασμα, αφού αυτό προς το παρόν επιτυγχάνεται μόνο με καθυστερήσεις αποπληρωμής οφειλών του δημοσίου. Το πρόβλημα πλέον είναι η μέχρι τώρα συρρίκνωση του ΑΕΠ και το κύριο ζητούμενο είναι η ανάπτυξη. Πρέπει να αυξήσουμε το ΑΕΠ και να ανασχέσουμε την ανεργία. Με την ολοκλήρωση της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, την συνέχιση των ιδιωτικοποιήσεων και την επανεκκίνηση των έργων, υπάρχει προοπτική για μια οριακή ανάπτυξη για το 2014. Με μια οριακή ανάπτυξη θα έχουμε και δημοσιονομικό πλεόνασμα αφού έχουμε φτάσει στην ισορρόπηση με ύφεση 4,5%. Αυτοί που αμφισβητούν την πιθανότητα ανάπτυξης για το 2014 (περιλαμβανομένου του Ο.Ο.Σ.Α.) ξεκινούν από το μέγεθος αυτής της ύφεσης για το 2013 και υποβαθμίζουν τον καθένα από τους τρείς άξονες (ανακεφαλαιοποίηση, ιδιωτικοποιήσεις και έργα) μεμονωμένα. Λένε ότι η ανακεφαλαιοποίηση δεν θα φέρει την απαιτούμενη ρευστότητα, ότι οι ιδιωτικοποιήσεις δεν επαρκούν για να φέρουν τις απαιτούμενες θέσεις εργασίας και ότι η επανεκκίνηση των έργων θα φέρει μόνο μια πεπερασμένη και προσωρινή ανακούφιση. Σε ένα βαθμό, έχουν κάποιο δίκιο. Καμία από αυτές τις εξελίξεις από μόνη της δεν ανατρέπει σωρευμένη ύφεση 25% και ανεργία 28%. Αλλά ένα βήμα μόνο του ποτέ δεν σε φτάνει στον προορισμό σου. Αν και οι τρεις αυτοί άξονες εξελιχθούν όπως πρέπει και ο τουρισμός επιβεβαιώσει τις προσδοκίες για την τρέχουσα χρονιά, η θέση μας μετά τις γερμανικές εκλογές θα είναι πολύ καλύτερη όχι μόνο σε αριθμούς αλλά και σε ψυχολογία. Η Ελλάδα είχε και θα έχει το συγκριτικό πλεονέκτημα στον τουρισμό και την ναυτιλία και καλείται να αξιοποιήσει τις ενεργειακές και τις αγροτικές της δυνατότητες. Μπορεί επίσης να αξιοποιήσει και τις όποιες δυνατότητες έχει σαν περιφερειακό κέντρο των Βαλκανίων και σαν πύλη της Ασίας προς την Ευρώπη. Τέλος, μπορεί να επωφεληθεί έστω και πρόσκαιρα από την πολύ πρόσφατη και ακόμα πιο πολύ όψιμη ευαισθητοποίηση του Γερμανού Υπουργού Οικονομικών στην υψηλή ανεργία των νέων του Ευρωπαϊκού Νότου.

Παρά τις αστοχίες του σχεδιασμού των δανειστών μας (και είναι πολλές και μεγάλες), αλλά και τις δικές μας αργοπορίες και αδυναμίες στην εφαρμογή από το Ελληνικό κράτος, το τελευταίο δωδεκάμηνο υπάρχει πρόοδος. Τα πράγματα έγιναν πολύ χειρότερα για την οικονομία και την κοινωνία όχι μόνο από τα λάθη και τις αβλεψίες του προγράμματος αλλά και από το τι και πως το εφαρμόσαμε. Για δύο χρόνια εξαντλήσανε τις οριζόντιες περικοπές και του φόρους ενώ οι διαθρωτικές αλλαγές και ιδιωτικοποιήσεις προχώρησαν από μηδενικά έως ελάχιστα. Το δυστύχημα είναι πως αυτή η πρόοδος προς το παρόν είναι εμφανής μόνο στην εικόνα που έχουν οι δανειστές μας και είναι αυτό που αποκαλούμε η εικόνα των αριθμών. Είναι πολύ λιγότερο εμφανής και μόνο σε κάποιους επιχειρηματικούς κλάδους και είναι παντελώς απούσα από την καθημερινότητα του μέσου Έλληνα. Ο μέσος έλληνας έχοντας εξαντλήσει τα όρια της υπομονής του, δεν βλέπει καμία βελτίωση στην καθημερινότητά και ίσως νοιώθει ότι τα πράγματα χειροτερεύουν. Η ολοκλήρωση της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών θα βελτιώσει λίγο ακόμα τα πράγματα στην επιχειρηματικότητα, αλλά ελάχιστα θα βελτιώσει την κατάσταση για τον μέσο έλληνα. Ανακούφιση για αυτόν μπορεί να φέρει μόνο η κατάπαυση της φοροεπιδρομής, η ανάπτυξη και η δημιουργία θέσεων εργασίας.

Οι ιδιωτικοποιήσεις και οι μεταρρυθμιστικές ενέργειες της κυβέρνησης για προσέλκυση επενδύσεων πρέπει να προωθηθούν με ένα συγκεκριμένο κριτήριο. Την σχετική αμεσότητα δημιουργίας θέσεων εργασίας. Τα δημόσια έσοδα, και η σε βάθος χρόνου προοπτική είναι σημαντικά αλλά στην παρούσα φάση δευτερεύοντα. Υπό αυτή την έννοια, μια επιπλέον προβλήτα της COSCO στον Πειραιά, αξίζει όσο δυο ΟΠΑΠ, και η επανέναρξη των οδικών έργων όσο η ΔΕΠΑ και η ΔΕΣΦΑ μαζί. Προτεραιότητα πρέπει να δοθεί εκεί που θα ανοίξουν το συντομότερο θέσεις εργασίας. Ταυτόχρονα πρέπει να συνεχίσουμε το δρόμο της δημοσιονομικής πειθαρχίας, όχι βέβαια με οριζόντιες περικοπές αλλά με στοχευμένες ενέργειες που θα περιορίσουν τις εναπομένουσες σπατάλες αλλά και βελτίωση της αποτελεσματικότητας των δημοσίων δαπανών.

Το κλίμα για την Ελλάδα είναι στο υψηλότερο σημείο την τελευταία τριετία και ακόμα και η CITIBANK εγκατέλειψε το σενάριο του Grexit. Ο νέος όρος που χρησιμοποιείται πλέον από τους hedge fund managers είναι το «Greekovery». Εδώ να σημειώσουμε ότι από πλευράς Γερμανίας υπάρχει προφανώς η επιθυμία της Angela Merkel να ισχυρισθεί εν όψει της ερχόμενης εκλογικής αναμέτρησης του Σεπτεμβρίου ότι κατάφερε να μας «συμμορφώσει». Οποιοδήποτε «στραβοπάτημα» εκ μέρους μας θα θέσει υπό αμφισβήτηση την πολιτική λιτότητας που εδώ και τρία χρόνια επέβαλε η Γερμανίδα Καγκελάριος στον Ευρωπαϊκό Νότο. Οι θετικές κρίσεις όμως για την μέχρι τώρα πορεία μας έρχονται από παντού και αυτό φαίνεται πρακτικά και στην διαδικασία αξιολόγησής μας και καταβολής των δόσεων όπου πήγαμε από τις αναβολές και τις καθυστερήσεις στην προέγκριση της δόσης του Ιουνίου.

Πέρα από την ζητούμενη ανάπτυξη πρέπει να διασφαλίσουμε την συνέχεια της πορείας που στην ουσία αρχίσαμε πριν από σχεδόν ένα χρόνο χωρίς επανάπαυση και καθυστερήσεις. Αν αυτή η πορεία συνεχίσει απρόσκοπτα, είναι προφανές ότι μετά τις γερμανικές εκλογές θα ανοίξει η συζήτηση για μια νέα μείωση του ελληνικού χρέους δηλαδή του υπολοίπου των ακούρευτων παλαιών ομολόγων εις χείρας ΕΚΤ και κεντρικών τραπεζών (περίπου 40 δισ.) αλλά και των δανείων του μηχανισμού στήριξης (166 δισ.) και του ΔΝΤ (25 δισ.). Ο ίδιος ο Jeroen Dijsselbloem, σε συνέντευξή του σε έλληνα δημοσιογράφο πριν δύο εβδομάδες, ανεφέρθη για πρώτη φορά σε συγκεκριμένο σχέδιο μετατροπής της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών μέσα στο 2013, σε απ ευθείας σχέση με τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (EFSF) όπως ακριβώς έγινε με τις Ισπανικές τράπεζες, που θα επιφέρει μείωση 48 δισ. στο δημόσιο χρέος. Αναφέρθηκε και σε περαιτέρω κούρεμα με μείωση των διμερών δανείων το πρώτο μισό του 2014 αν έχουμε πρωτογενές πλεόνασμα και τηρούμε τα συμφωνηθέντα. Ο Gerry Rice του ΔΝΤ έσπευσε να συμφωνήσει για την αναγκαιότητα μείωσης των διμερών δανείων λέγοντας όμως ότι το ΔΝΤ δεν θα συμμετάσχει σε μια τέτοια μείωση. Η πρόσφατη επίσκεψη του Jeroen Dijsselbloem έθεσε και συγκεκριμένα χρονικά πλαίσια για την λήψη αυτών των αποφάσεων αφήνοντας αόριστα μόνο τις λεπτομέρειες και χρονικά πλαίσια της υλοποίησής τους.

Με δεδομένη την λήξη του τρέχοντος προγράμματος χρηματοδότησης της Ελλάδας τον Μάρτιο του 2014 το Official Sector Initiative (OSI) θα συμβεί πιθανότατα το δεύτερο τρίμηνο του 2014. Ίσως να έχει προηγηθεί μια δοκιμαστική ελληνική έκδοση στις αγορές και θα έχει διευθετηθεί το ήδη συζητούμενο χρηματοδοτικό «άνοιγμα» για το 2015-2016. Το μόνο σημαντικό θέμα που φοβάμαι ότι μπορεί να περιπλέξει τα πράγματα ακόμα και αν η όποια αναπτυξιακή και δημοσιονομική πορεία μας συνεχίσει με σωστό ρυθμό και κατεύθυνση είναι το θέμα των Ταμείων που σε αντίθεση με τις τράπεζες δεν έχουν ανακεφαλαιοποιηθεί.
Γιώργος Κουμπάρος

Επιστροφή στο

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης