ΕΝΩΣΗ ΜΕΤΟΧΩΝ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ 

17 

 

Ο βασικός σκοπός λοιπόν της δικής μας μελέτης ήταν να καλύψουμε το 

κενό που υπάρχει στην ελληνική βιβλιογραφία για το θέμα του τρόπου 

επιλογής της χρηματοδότησης από τους οικονομικούς διευθυντές, 

παράγων ο οποίος έχει ιδιαίτερη σημασία σήμερα αλλά και στο μέλλον, 

αν αναλογισθούμε τον υπερ-δανεισμό πολλών ελληνικών επιχειρήσεων 

που έλαβε χώρα κατά την περίοδο της οικονομικής ανόδου και ευφορίας 

μέχρι και το 2008, τάση η οποία προσπάθησε να αντιστραφεί στα χρόνια 

της οικονομικής ύφεσης (2010 μέχρι και σήμερα) προκειμένου να 

αποφευχθεί η χρεοκοπία με από-μόχλευση περιουσιακών στοιχείων του 

Ενεργητικού και Παθητικού, με αναδιαρθρώσεις επιχειρηματικών 

δανείων, κ.ά.. Σημειωτέον δε, ότι αυτός ο κύκλος από-μόχλευσης 

βρίσκεται ακόμη υπό εξέλιξη και επιβαρύνει το ελληνικό τραπεζικό 

σύστημα καθυστερώντας την οικονομική ανάπτυξη στη χώρα μας. 

Η έρευνα η οποία πραγματοποιήθηκε, είχε δυο σκέλη εκ των οποίων, το 

πρώτο αφορούσε στην κατασκευή ερωτηματολογίων κατά τα πρότυπα 

της προαναφερόμενης μελέτης των Graham and Harvey (χωρίς να είναι 

ταυτόσημη με κάποιες διαφορετικές ή επιπλέον ερωτήσεις) και συνέχεια 

την αποστολή τους προς συμπλήρωση από τους οικονομικούς διευθυντές 

όλων 

των 

εισηγμένων 

ελληνικών 

επιχειρήσεων 

(πλην 

χρηματοπιστωτικού τομέα

1

), και το δεύτερο εμπεριείχε οικονομετρική 

ανάλυση πολλαπλής παλινδρόμησης (regression analysis) που 

αποσκοπούσε στον καθορισμό του άριστου δείκτη κεφαλαιακής 

διάρθρωσης (optimal ratio of capital structure) των εταιριών του 

δείγματος που συμμετείχαν στην έρευνα με βάση διάφορες μεταβλητές

2

 

                                                           

1

 Για τις εταιρίες του χρηματοπιστωτικού τομέα δεν έχει νόημα παρόμοια μελέτη, καθώς η κεφαλαιακή 

διάρθρωσή τους καθορίζεται εκ του νομικού πλαισίου για εποπτικά κεφάλαια από τη Συνθήκη της 
Βασιλείας όπως ισχύει σήμερα. 

2

 Οι μεταβλητές αυτές  ήσαν οι εξής τέσσερις: 1) το ποσοστό συγκέντρωσης ιδιοκτησίας από τους 

βασικούς μετόχους ως προς τις συνολικές μετοχές σε κυκλοφορία, 2) ο πραγματικός φορολογικός 
συντελεστής (Φόρος εισοδήματος/Κέρδη προ φόρων), 3) ο λόγος των κεφαλαιακών Δαπανών ως προς 
τη λογιστική Αξία των Ιδίων Κεφαλαίων και 4) η ικανότητα δημιουργίας ταμειακών ροών, που