ΕΝΩΣΗ ΜΕΤΟΧΩΝ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ 

37 

 

…Τελικά, είναι όλα θετικά? 

Αναμφίβολα μπορεί κανείς να πει ότι ο επενδυτής, ιδιώτης ή θεσμικός, 

βγαίνει κερδισμένος από τις διατάξεις της MiFID II καθότι είναι θετικό 

για αυτόν να δραστηριοποιείται σε ένα περιβάλλον:  

1.

 

Αυξημένης διαφάνειας συναλλαγών 

2.

 

Καλύτερης πληροφόρησης προϊόντων, υπηρεσιών, κινδύνων 

3.

 

Ενισχυμένης εποπτείας του όλου συστήματος 

4.

 

Καθαρότερης εικόνας του κόστους και των χρεώσεων 

5.

 

Πρόσβασης σε μεγαλύτερο ανταγωνισμό και άρα σε καλύτερες 

υπηρεσίες 

Τα πράγματα όμως δεν είναι όλα ρόδινα. 

Υπάρχουν πάρα πολλές φωνές στην ΕΕ, που υποστηρίζουν ότι η MiFID 

II 

φέρνει ένα τσουνάμι υπερβολής κανονιστικών ρυθμίσεων 

(overregulation), το οποίο σε αρκετές περιπτώσεις είναι αχρείαστο, βάζει 

εμπόδια στην ομαλή δραστηριότητα των χρηματαγορών της ΕΕ και 

αναπόφευκτα μεσο-μακροπρόθεσμα θα οδηγήσει σε συγκέντρωση 

εργασιών. 

Με άλλα λόγια λένε ότι η MiFID II είναι τόσο υπερβολική σε πολλούς 

από τους κανόνες που θέτει, που τελικά «σκοτώνει την αγελάδα που 

βγάζει το γάλα». 

Η MiFID II, καλώς ή κακώς, δεν εξετάζει το μέγεθος μίας αγοράς. Τους 

ίδιους κανόνες και υποχρεώσεις που θα θέσει για τις μεγάλες αγορές του 

Λονδίνου και της Φρανκφούρτης, θα θέσει και για την αγορά της Αθήνας 

και για τις ακόμα μικρότερες αγορές της ΕΕ. 

Για να μπορέσουν λοιπόν τα χρηματιστήρια και οι εταιρίες παροχής 

επενδυτικών υπηρεσιών να σταθούν σε ένα τόσο ανταγωνιστικό και 

απαιτητικό περιβάλλον, χρειάζεται πρώτα να επενδύσουν σημαντικότατα