55
τους (
Asonitou
, 2014). Απαιτείται σε αυτά τα πλαίσια ένας
συνδυασμός της γνωστικής και της συναισθηματικής διάστασης
της μάθησης (
Dirkx et al., 2006).
Οι φοιτητές/φοιτήτριες είναι νέοι οι οποίοι προσέρχονται στην
τριτοβάθμια εκπαίδευση έχοντας τυπικά ενηλικιωθεί. Τις
περισσότερες φορές όμως οι νέοι βρίσκονται σε ένα ενδιάμεσο
στάδιο, μεταξύ εφηβείας και ενηλικίωσης. Προσπαθούν να
νοηματοδοτήσουν τις εμπειρίες τους και να βρουν την ταυτότητά
τους, αντιμετωπίζοντας εσωτερικές και εξωτερικές συγκρούσεις
(Illeris
, 2016). Οι νέοι έχουν ενσωματώσει αντιλήψεις για την
οικονομική πραγματικότητα, οι οποίες προέρχονται από το
κοινωνικό, οικονομικό και πολιτιστικό περιβάλλον που έχουν
μεγαλώσει. Κάποιες από αυτές τις αντιλήψεις έρχονται σε αντίθεση
με τις επίκαιρες, παγκόσμιες εξελίξεις. Υποχρέωση του
διδάσκοντος είναι να υποστηρίξει τους νέους στη μεταβολή
των
αντιλήψεων οι οποίες τους έχουν επιβληθεί μέσω του
περιβάλλοντός τους και οι οποίες θα γίνουν ίσως τροχοπέδη στην
επαγγελματική, κοινωνική και προσωπική τους ζωή.
Η Εταιρική Διακυβέρνηση (ΕΔ) και Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη
(ΕΚΕ) είναι ένα μάθημα του 4ου εξαμήνου σπουδών στο τμήμα
Διοίκησης Επιχειρήσεων του ΤΕΙΑθήνας. Εταιρική Διακυβέρνηση
ονομάζεται το σύνολο των κανόνων που χαρακτηρίζουν τις
σχέσεις των μετόχων με τους διοικούντες και όλους όσους ασκούν
επιρροή και έχουν λόγο στη λειτουργία της εταιρείας, όπως λ.χ.
εργαζόμενοι,, προμηθευτές, πελάτες, κοινωνικό σύνολο. Η ΕΚΕ
περιλαμβάνει την πρακτική έκφραση της ηθικής διάθεσης μιας
εταιρείας να επιστρέψει στην κοινωνία μέρος της προστιθέμενης
αξίας (δηλαδή των πραγματικών κερδών) που έχει αποκομίσει
(Βελέντζας & Μπρώνη, 2014). H ΕΔ ως λειτουργία και ως έννοια
«συσχετίζεται» με πολλές επιστήμες: τη Διοικητική, τη Νομική, την
Οικονομική, τη
Λογιστική & Χρηματοοικονομική επιστήμη, ακόμη και τη
Ψυχολογία. Κυρίαρχος ρόλος μέσα στην ΕΔ είναι αυτός του
Εσωτερικού Ελέγχου ο οποίος ως λειτουργία έχει γίνει
υποχρεωτική για τις εισηγμένες στο Χρηματιστήριο επιχειρήσεις
(Ν. 3016/ 2002).
Η παρούσα εργασία παρουσιάζει μια καλή πρακτική, εφαρμοσμένη
στο μάθημα της ΕΔ και ΕΚΕ, η οποία ενδυναμώνει την
χειραφετητική προοπτική της εκπαίδευσης, αναπτύσσοντας τις
δεξιότητες και όλα τα ποιοτικά εκείνα στοιχεία τα οποία οι φοιτητές
θα προσλάβουν ως εφόδια για να συνεχίσουν τον κριτικό διάλογο