96
έχεις τα πρώτα όσο καλός και να είσαι στα επόμενα δεν θα σε
βοηθήσουν. Τα θεωρώ δε προαπαιτούμενα πλέον και τα αναφέρω
σε κάθε επενδυτή που συνομιλώ. Αυτά είναι:
Πειθαρχία
Η έλλειψη πειθαρχίας είναι η κυρίαρχη αιτία που χάνουν οι
επενδυτές και όχι οι χίλιοι άλλοι λόγοι και δικαιολογίες που
επικαλούνται. Για να μπορεί κάποιος επενδυτής να έχει μία
επαναλαμβανόμενη θετική απόδοση θα πρέπει να υπάρχει ένα
σχέδιο για το πως θα
κινηθεί. Το σχέδιο πρέπει να περιέχει μερικές
βασικές παραμέτρους, όπως τον μηχανισμό λήψης της αρχικής
απόφασης εισόδου σε μία θέση, την διαχείριση της θέσεως με
συγκεκριμένα επίπεδα που θα αποκομίσει τα κέρδη του ή θα
υποστεί τις ζημιές του. Αυτά πρέπει
να είναι οριοθετημένα με το
άνοιγμα της θέσης σε λογικά και εφικτά επίπεδα και τέλος την
στρατηγική εξόδου από τη θέση του.
Τα παραπάνω είναι λίγο πολύ γνωστά στο μέσο επενδυτή αλλά
εκεί που αρχίζει το αλαλούμ είναι στην εφαρμογή τους. Η πλέον
συνηθισμένη
απειθαρχία είναι ενώ έχουν τεθεί τα επίπεδα της
ζημιάς μόλις οι τιμές στο ταμπλό την πλησιάζουν ο επενδυτής
μετακινεί την τιμή του
stop loss
εις βάρος του. Η δε φθηνότερη
δικαιολογία για αυτή την πράξη του είναι ότι κάποια φορά η τιμή
διαπέρασε λίγο το όριο του
stop loss
που είχε θέσει και μετά
αναπήδησε προς την κατεύθυνση που είχε προβλέψει αρχικά. Με
την επιλεκτική μνήμη που έχουμε όλοι μας αγνοεί όμως τις
πολλοστές φορές που το
stop loss
τον γλύτωσε από τεράστιες
ζημιές.
Η πλέον όμως καταστροφική απειθαρχία είναι όταν ξεφεύγει ο
επενδυτής από το αρχικό του σχέδιο σε μία θέση που χάνει και
αφαιρεί τα
stop loss
και αντί αυτού αυξάνει συνεχώς την θέση του
μειώνοντας το κόστος κτήσης του. Έτσι θέλει να κλείσει την θέση
του με κέρδος, κάνοντας το γνωστό μουαγιέν, επειδή δεν αντέχει
να πάρει την ζημιά του και να δει τι πως θα βελτιωθεί στην
επόμενη πράξη του. Επειδή αρκετές φορές αυτή η τακτική
αποδίδει, ο μέσος επενδυτής ξεθαρρεύει και την κάνει όλο και πιο
συχνά, μέχρι να έρθει
εκείνη η μία φορά που θα τον έχει αναγκάσει
να βάλει και τα ρέστα του και να τα χάσει όλα.