ΕΝΩΣΗ ΜΕΤΟΧΩΝ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ 

96 

επιλέξει πια όντως υφίστανται και γιατί όχι, να τα επεκτείνει κιόλας. Ας 
δούμε ποια εντοπίστηκαν στην περίπτωσή μας.  



 

Υπόδειγμα αποτίμησης κεφαλαιουχικών στοιχείων (CAPM): 

Τα αξιόγραφα τιμολογούνται έτσι ώστε οι αναμενόμενες 
αποδόσεις να αποζημιώνουν τους επενδυτές για την ανάληψη 
κίνδυνου. 
Στην συγκεκριμένη περίπτωση όμως παρατηρούμε το εξής 
φαινόμενο: αυτοί που τελικά ζημιώθηκαν πετύχαιναν αποδόσεις 
πολλαπλάσιες και όχι ανάλογες του κινδύνου που αναλάμβαναν 
μιας και τα ομόλογα ήταν βαθμολογημένα με ΑΑΑ. 
 



 

Υπόδειγμα Αποτελεσματικής Αγοράς με Αρνητική Θέση έναντι 
του Κίνδυνου: 

Οι μετοχικές άξιες αποτιμούνταν όχι με βάση την εσωτερική ή 
θεμελιώδη αξία αλλά βάσει τις προσωπικές τους εκτιμήσεις, το 
χρονικό ορίζοντα των επενδύσεων και κυρίως την σχέση τους με 
τον κίνδυνο. 
 



 

Πολυπαραγοντικά Υποδείγματα: 

Ένας από τους αναλυτές που εμφανίζεται στο βιβλίο 
χρησιμοποίησε ένα  υπόδειγμα στο όποιο χρησιμοποιούσε σαν 
μεταβλητές τα χαρακτηριστικά των δανειοληπτών (ηλικία, 
οικογενειακή κατάσταση, εισόδημα κλπ) και έβγαζε τον βαθμό 
αξιοπιστίας τους και  σόρταρε τα ενυπόθηκα δάνειά τους. 

 

Τα Χρηματοοικονομικά, είναι μια τόσο νέα, διαδραστική και «ζωντανή» 
επιστήμη που αξίζει να ασχοληθεί κανείς. Το πρόβλημα δημιουργείται 
όμως όταν κάνει την εμφάνιση της η απληστία, η έλλειψη επενδυτικής 
παιδείας και ελέγχου, τόσο ατομικά όσο και σε επιχειρησιακό επίπεδο. 
Πολλοί ευχήθηκαν το 2008 να αποτελέσει παράδειγμα για τους 
επόμενους κι εδώ. Μέχρι στιγμής όμως δεν φαίνεται να ξεφεύγουμε από 
τα παραπάνω ατοπήματα κι έτσι η καθολικότητα του φαινομένου απλώς 
διαιωνίζεται.